Kuvayi Milliye, namuslu bir insanın yastığının altındaki tabancaya benzer, namusunu korumak için herhangi bir ümit kalmadığı anda, hiç olmazsa intihar etmeye yarar.
Hakikat şu: biz hayatı seviyoruz, ne ki hayata değil, sevmeye alıştığımız için. Aşkta daima biraz hezeyan vardır. Ama hezeyanda da daima biraz akıl bulunur.
Peki insan ne yapmalı? O da tıpkı hayvanlar gibi hayatta mücadele etmek zorunda. Yalnız şu farkla ki, onu tek başına alt etmeye kalkarsa, mahvolur. İnsan hayatın zorluklarını sadece kendisi için değil, tüm insanlık için alt etmek zorundadır. İşte bunu yapabiliyorsa, mutludur ve mantıklı bir yaşam hüküm sürüyor demektir.