Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Stefan Zweig'den bir kalbin çöküşü ve bilinmeyen bir kadının mektubu kitaplarını okumuş ve çok sevmiştim.
Ne yazık ki Bir Çöküşün Öyküsü bende aynı etkiyi yaratmadı. Okurken çok sıkıldım bana hiç bir şekilde hitap etmedi. psikolojik derinlik var ama anlatım fazla soğuk ve mesafeli. Bir noktadan sonra karakterin çöküşünü hissetmek yerine sadece izliyoruz.
Akmadı, duygu bana geçmedi.
“E tamam da şimdi ne oldu?” hissi bırakıyor.
Bitince içte bir boşluk değil, yorgunluk kalıyor. Siz okudunuz mu? Ne düşünüyorsunuz kitap hakkında? Zweig'in kalemini sevenlere tavsiye ederim. Kitapla kalın.
Bazı romanlar vardır; zamansızdır. Ne yazıldığı yılı hissettirir ne de bugüne ait kalır. “Çıkmaz”, sanki yıllar öncesinden gelen, eski edebiyatın o derin izlerini taşıyan, içli ve sarsıcı bir hikâye gibiydi benim için.
Yazarın kalemine aşina olduğumu söyleyebilirim artık. Bu öyle bir roman, öyle bir kalem ki... İnsan donar kalır. Neden peki? Çünkü biz okurlar klişe şeylerden çok yorulduk. Çıkmaz çok derin bir roman. Her bir bölümü ayrı etkileyici ve sarsıcı. Yani karakterin can acısı okura derin bir şekilde geçiyor. Bir yeşilçam filmi izliyormuş gibi hissettim. Ama bu demek değilki yesilçam filmine benzettim diye yesilçam klişesi olsun. Değil çünkü kendine özgü bir roman eşi benzeri yok.
Neslihan Gazanfer'in pavyonunda assolist olarak çalışıyordur onunla birlikte Meral ve Aysun da pavyonda çalışıyordur. Sezen ise Neslihan'ın görmeyen kardeşidir. Mahir ise Gazanferin kardeşidir. Sezen'i Neslihan pavyona kendisiyle getiyordur. Bir gün Neslihan şarkı söylerken masa da ablasını izleyen Sezen'in yanına Gazanferin kardeşi Mahir oturur.
Sezen, Mahiri görmeden görür ve Sever. Mahir de ne kadar Sezen'in iyiliği için ondan uzak durmak istesede uzak duramaz.
Romanın bölümleri 7 kat cehennem tasvirinden anlatılır. Her katta başka hikayeler ve her karakteri ayrı ayrı okuruz. Bölüm ilerledikçe cehenneme yaklaşmış oluruz. 1. Kattan 7. Kata kadar karakterlere eşlik ederiz.
Her bölüm ayrı etkileyici. Her karakterlerle ayrı bağ kurdum. Betimlemeler çok güzel kitapta geçen her şey gözünüzde canlanıyor. Bu da kitabı daha etkileyici kılıyor. Yazar okurun karakterlere karşı empati kurmasını da çok iyi bir şekilde sağlıyor. Yani her şey kitapta olması gerektiği gibiydi. Ne eksik ne fazla hissettim. Akıcılığına zaten diyecek lafım yok o derece akıcı yani.
Bazı aşklar mahşere kalır. Bu