Bazı acılar iyileşmez, sadece aktarılır.
Annelerin bilinçdışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travmasının çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna kesinkes inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devroluyor.
Sayfa 222
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın kendi kendini aşağıladığı küçük anlar çok büyük travmalardır.
Sayfa 221
Gidemeyişimizi aşk sandık
E. beni seçmişti.
Bu harika bir histi.
Beni hayatım boyunca E.'nin peşinden koşan bir köpek yapan işte bu harika histi.
Bir tür bağımlılıktı.
Kurtulmak için önce bağımlı olduğumu kabul etmem gerekiyordu.
Ama etmiyordum; bağımlılık değil, bitmeyen aşk
diyordum.
Sayfa 197
İnsanın başı bazen içinin bildiğini dinlediği için, bazen bilincinin bildiğini dinlediği için derde giri-yordu.
Sayfa 194
Dünyanın güvenilmez bir yer, insanların da içinin karasını göstermeyen varlıklar olduğuna ilişkin yoğun eğitimimi çok küçükken, anneannemden almıştım.
Sayfa 194