*
Yaşamak mı daha zor? ölmek mi diye sordu Aciz tanrı.
Ne yaşamak dedim ne de ölmek. Tanrı beni sevmemiş galiba? Cennetinden de kovdu, Cehenneminden de.
Beni susturmak için elinden geleni yaptı açıkçası. Susmamak için elimden gelen her şeyi yaptım.
Adem gibi onun "Cennetinden" kovuldum. Hatta ve hatta Cehenneminden de.
İbrahim gibi yakmaya çalıştı beni, Sevmediği Kadınlar gibi direnmekten başka çarem kalmadı..
Kendini egosuyla tatmin eden Aciz Tanrı ile iki kadeh şarap içtim, beni tanıyınca sevdi galiba.
Başımı okşadı?
Tekrar sordum tanrı'ya; Bu sefer ben sordum! Başardım. Korkmadan sorabildim. Kimsenin arkasına sığınmadan!..Korkmadan.
'Neden beni böyle yarattın? Neden bana bu acıyı verdin? Neden sormadın bana!" Sustu. yine konuşmadı. Cevap veremezdi çünkü.
Her şeyi her boku bilen Tanrı bu sefer konuşamadı. Konuşmamalıydı zaten!
Peki her şeyi bilen Tanrı neden bu sefer konuşmadı??
İblisleri çağırdı, ama onları da sevmezdi ki? Onlara neden muhtaç kaldı, Cennettinden kovduğu Ademi de çağırdı bu sefer.
"Alın götürün bunu!'' diye haykırdı. irkildim. Neden kızdı ki..
Beni tanıyordu..
ama yine de, Beni susturmak için elinden ne geliyorsa yaptı..
*