Mustafa Özbek
@Uzbek
Uşak
112 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir parti üyesinden beklenen, pek fazla bir şey bilmeden kendi kavmi dışındaki tüm kavimlerin "sahte tanrılar"a tapındığına inanan bir ilkçağ ibranisine benzemesiydi. İlk çağ ibranisinin o tanrıların adlarının Baal, Osiris, Molek ya da Astarte olduğunu bilmesi gerekmezdi; herhalde onları ne denli az bilirse, bağnazlığı o ölçüde sağlamlaşırdı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mahalleden Arkadaşlar - Selçuk Aydemir
An itibari ile Selçuk Bey'den "Mahalleden Arkadaşlar" kitabını bitirdim. Yazarı tanımanız açısından kardeş payı, düğün dernek gibi filmlerin senaristidir, desem hemen tanıyacaksınızdır yazarı.
Kitabı 1 gün içerisinde bitirebildim.
Yaklaşık, 5 saatte bitmiş olmalıdır.
225 sayfalık bir kitap.
Kitabı 1 günde bitirmiş olmam, sade dilinden ve esprili üslübundan kaynaklı olmalıdır. Sesli gülebildiğim kitapları seviyorum...
Bu kitap, bana kitap okuma hevesi vermiş ve şöyle düşündürtmüştür: Ben, ara sıra sesli gülebileceğim kitaplar almalıymışım.
Bana, yazma istemi vermiştir çünkü bu kitap, insan hayatı ve hikayesinin edebiyat ile buluşmasından başka bir şey değildir.
Herkesin yaşadığı bir hayat, muhakkak ki vardır ama herkes, yaşam hikayesini edebiyat ile buluşturamaz.
Kuzey Kore EdebiyatıKültür-Sanat
2 gün evvel Kuzey Kore'yi haberlerde gördüm. Görür görmez, bir köşeye not düştüm. Kuzey Kore'yi aydın kıl!.. Demek istiyordum ki, Kuzey Kore hakkında araştırmalar yap. 2 gündür bu araştırmaların içindeyim ve kısmen karanlığımı aydınlattım.
Kuzey Kore'nin kapalı, sırlar ülkesi olduğunu biliyordum. Nükleer bir güç olduğunu duymuştum. Bunun dışında, fazlaca bir bilgim yoktu. Öğrendiklerim beni epeyce heyecanlandırdı ve hatta Kuzey Kore'ye gittiğimi hayal ettim. (Hayalimin gerçekleşmesini isterdim.)Ülkedeki her şey hayal edemeyeceğimiz kadar karışık. Televizyon, yalnızca siyasi amaçlarla gündemde.İzleyebilecekleriniz, faal devlet propagandasından başka bir şey değil. Halk, kast sistemi ideasında bölünmüş. Başkanlarına tapar derecede bir ilgi.
Ülkeye yılda yaklaşık 2000 kişi girebiliyor. Turist kişiler ise yalnızca rehber eşliğinde gezebiliyor. Belirli yerler dışında fotoğraf çekmek yasak. Bu doğrultuda büyük ve sıkı tedbirler alıyorlar. Turistlerin tek başına ülkeleri gezmeleri, ara sokaklara girmeleri... Yasakların üstüne yasaklar eklenmiş. Turist kişilerin gördükleri ise Kuzey Kore devleti tarafından gösterilmek istenen heybetli yapılar, binalar, gülümser insanlar, zenginginlik alametleri...
Söylenecek o kadar fazla söz var ki, biraz okunacağını bilsem hepsini yazmak isterdim.
Çizgi filmlerini izledim. Kuzey Kore, medyanın eğitici gücünü kullanıyor. Bu eğitim, propaganda. Her şey bu doğrultuda. Çizgi filmimiz de, Abd askerlerine saldırdığının rüyası. Nefreti böyle aşılıyorlar. Bu saldırıda başarısız olan çocuk, rüyasından uyanıp şöyle diyor: Evet, ülkem için çok çalışmalıyım ki bu başarısızlık başarıya ulaşsın... İnternet yasak. Belirli site ve kişiler haricinde kimse bu ağa ulaşamıyor. Kendi küreleri içinde bir devlet. Başka dünyaların varlığını sadece öğretilerle
Peyami Safa
Kitabı okuduktan sonra ameliyat olmuştum. Küçük bir operasyon olsa da o havayı solumak insanın fikrine esenlikler katıyor. Hayatın ne kadar değerli oluşuna ve önemli dertlerden saydıklarımızın önemsiz meselelerden oluşuna şahit oluyoruz. İnsanın hayatı öğreniyorum diyebilmesi için mutlaka hastahane veya mahpushane koridorlarında bulunması gerekir.