Bir çobanda bilgisizliğin bile samimilik, tabiilik içinde asil durmasına karşılık, bunlar, bilhassa mahrum oldukları şeylerin sahibi görünmeye bayılırlar. Bilgiçlik edası içinde koyu cahil, kötülüğe karşı tiksinti tavrı altında namütenahi ahlaksız... Ve akıl taslarken aptal, öldürürken korkak...
"_Gafil halk tembelliğinden bir laf eder: Yarın olsa da bir iş işlesem... Bilmez ki, bugün, dünkü günün yarınıdır. Bugün ne işlemiştir ki, yarın ne işleye?.."
Batı’nın bütün akıl hikayesi ve sefaletini şu formülün içinden seyredebilirsiniz: Kendini kendinde zannedip, akıl denilen merkebin üstüne oturup, onu füze yapıp, hala bir yere gideceğini zannetmek sefaleti!..