Kızın siyah gözlerini, gülümseme ile susma arasında karar veremeyen dudaklarını görünce dünyanın konuştuğu ve yeryüzünün bütün yaratıklarının yürekleri ile anladıkları dilin,en temel ve en yüce bölümünü anladı delikanlı . Ve Aşk 'tı bunun adı.
Sıcakmış üstelik,güneş daha yakındaymış sanki ve kuşsuzmuş gökyüzü,yani mavisi eksikmiş kuşlar kadar. Hani yaşayan birkaç kişi başını kaldırıp arada bir gökyüzüne bakmasa mavi diye bir şey kalmayacak,her yer zifiri karanlığa batacakmış.
Sapsarı bir deniz anımsıyorum, içine evler kurulmuş, çöplü,yağlı, balık ve iskeletleriyle dolu,güllersiz,gülüşlersiz,karardikca kararan,kokan,durup dinlenmeden kokan ve ısrar sarısı,üstelik kanlı mı kanlı bir deniz...