Bir başka açıdan düşündüğümüzde görürüz ki ölümün iyi bir şey olduğunu ummak iki nedenden ötürü mantıklı bir şeydir: Ölüm ya bir hiçlik hali ve mutlak bilinçsizliktir ya da insanların söylediği gibi, ruh değişir ve bu dünyadan bir başkasına göçer. Şimdi bilincin yok olacağını, sadece rüyalarla bile bölünmeyen bir uyku uyunacağını varsayarsanız, ölüm müthiş bir kazançtır. Çünkü bir insan, rüyalarla bile bölünmemiş bir gece seçip, onu hayatının öbür gündüz ve geceleriyle kıyaslaması gerekseydi ve kendisine bu geceden daha iyi kaç gün ve gece bulabileceği sorulsaydı, hiçbir insanın, hatta büyük kralın bile bu geceye denk pek fazla gün ve gece bulabileceğini zannetmiyorum. Ölüm böyleyse ben de derim ki ölüm bir kazançtır; çünkü o zaman sonsuzluk tek bir gecedir. Ama ölüm bir yolculuksa ve insanların söylediği gibi bütün ölüler aynı yere gidiyorsa, bundan daha iyi bir şey olamaz...
İnsanın kendisini, en iyi yer olarak düşünüp yerleştirdiği konum her ne olursa olsun, insan orada, ölümden ya da başka bir şeyden değil de sadece onursuzluktan korkarak kalmalıdır.