Puan vermedi·48 syf.·
2022 14. kitabı
Reklam
Sadece oturup dinlediğim taktirde dünyayı, gümüş tepside çöpsüz ve üzümsüz gibi kusursuz ve bir bütün olarak verebileceğine inanıyordu. Bense sessiz oturmak istemiyordum. Çöpsüz üzüm istemiyordum. Hayatı kendi başıma, kendi tarzımla bulmak, bulacağım şey aşısız ağaçtan düşen çelimsiz elma da olsa, hayata balıklama atlamak istiyordum.
Yalnızlığı ve korkuyu en iyi sen bilirsin. Yorgunluklar vardılar, fakat ümitsizlikler yoktular. Sen bir yerde bulunuyordun. Yumuşak bir yerdeydin. Sert köşelere çarpmaktan yorulan aklımın durgun ve sürekli bir aşk içinde ancak seninle birlikte dinleyeceğini biliyordum.
Reklam