Semih Oktay
@Volpone
En sevdiğim,,, tam puan verdiğim romanlar:
5. DOKTOR JİVAGO Boris Pasternak
4. SALAMBO Gustave Flaubert
3. ÇİNGENEM Zaharia Stancu
2. KÖR BAYKUŞ Sâdık Hidâyet
1. PARA Pierre Rey
Sırtına yıldızlar kondurdum bu kitaplardan üçünün!
208 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
su katılmış rakı rengi
9/10
AYLAK ADAM
Roman; 1959; Yusuf Atılgan; 155 Sayfa (9)
Yazar'ın diğer romanları: Anayurt Oteli(1973); Canistan(2000)
Yusuf Atılgan, Aylak Adam romanında kahramanı C.'nin bir yıllık bir zaman diliminde yaşadıklarını anlatmış. Romanın başlığından anlaşılacağı üzere C. aylak adamın biridir. Aylak sıfatını sevmeyiz aylaklığı kendimiz yapmıyorsak... Başkalarında hoş görmeyiz aylaklığı. İşsiz, boş gezen, başıboş yaşayan avarelere kısaca aylak deriz; onlardan uzak durmaya çalışırız genelde. C'nin aylaklığından hoşlanıyoruz ama. İliklerine kadar kendini aylak duyan biri C'yi yüz elli beş sayfalık novellasında bir yılı kapsayan bir zaman diliminde anlatıyor Yusuf Atılgan. Romanın bölümlerini de Kış, İlkyaz ,Yaz ,Güz diye adlandırmış. Akışa da uymuş bu başlıklar!..
"(...) gökte hep o gazino camından gördüğü, su katılmış rakı rengi bulutlar vardı. sayfa 132
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cipriano Algor'un Kız'ı
Saramago adlı Yazarımızın MAĞARA romanını okuyordum,,, çok sıkıldım.
MAĞARA başlıklı bu romana kadar böyle çokça absürt diyaloglara sahip bir roman okumamıştım.
118'inci sayfasında bırakıyorum kitabı elimden.
Cipriano Algor'un Kız'ı, Hamileyim, diyor ve ardından gelen saçma bir diyalog baba kız arasında...
Offf!
Kurban, suç aletinden hicap duyar mı?
ŞAH MAT romanı tür olarak cinaî, popüler deyişle polisiye bir roman. Yazarı Mario Mazzanti bir İtalyan;tıp fakültesinde okumuş,mezun olmuş.
19 Aralık 2011 Pazartesi öğleüzeri devretmiştim romanı. Önemli değil
elbette,,,bir romanı okuduğum tarihin ne önemi olabilir ki?
Bu ancak romanı okumaya başladığım vaktin 16 Aralık 2011 Cuma akşamüzeri olduğunu söylersem bir önem kazanabilir.
Kahramanlarını anlatarak başlıyor roman. Önce Claps, sonra katil, sonra
Greta Alfieri ile Montanari, sonra Adriana Maggesi anlatılıyor. Adriana
Maggesi ilk cinayetin kurbanıdır. Öyle bir kurban ki, yaşasaydı,
kendisini öldürmüş olan suç aletinden hicap duyar, cinayetin açığa
çıkmasını bile istemeyebilirdi. Kitabı okumak isteyen bundan sonrasını okumayabilir.
Giriş bölümleri alıştığım
kıraat sınırlarını aşıyordu... Cinayet sıra dışı, ceset sıra dışı, katile ulaşma hamleleri sıra dışı olunca ilk sayfaları yutarcasına okudum. Polis, cinayetin duyulmasını istemiyor
bir süre için. Fakat Greta Alfieri isimli gazeteci kız olaydan kısa
zaman sonra öğrenmiştir bu cinayeti, öğrenir öğrenmez katile ulaşmak adına her yolu denemeye başlıyor. Denediği bu yollar cinayeti
soruşturmakla görevli Komiser Sensi'yi âdeta canından bezdiriyor. Hatta Sensi öfkeleniyor, hırsından çatlıyor. Sensi, cinayeti işlemiş
gibi gördüğü Morganti'yi hapse atıp olayı kapatmaya niyetlidir ama polise yardımcı olan Suç Psikiyatristi Claps hiç de onun gibi bakmamaktadır olaya. Katilin profilini çıkarmakla
uğraşan Claps o güne kadar hiç görmediği kadar karışık bir cinayetle başbaşa buluyor kendisini. İlk cinayetin ardından katil yeni bir cinayet işleyeceğini de haber vermektedir üstelik.
Katil ipucu da
verir polise: Satranç hamleleri sonunda bir insan hayatını
kaybedecektir. Sanki polise "Haydi gel de beni yakala
Sıkı biriymişsin Bukowski!..
EKMEK ARASI
Charles Bukowski; Çeviren: Avi Pardo, Metis Yayınları; 223 Sayfa
Bukowski, Bukowski, Bukowski... Ne güzel yazmışsın, gözünü budaktan sakınmadan! Belki uymayacak ama p.ştun tekiymişsin Birader. O yazdıklarını uydurmadıysan epey bi' sıyrık biriymişsin. Uzanıp yatmak varken günlerce, aylarca, yıllarca, alıp eline içki şisesini, devrilip bir yatağa,,, çok yormuşsun kendini birşeyler yazacağım diye. Ama iyi yapmışsın, çok iyi yapmışsın, iyi ki de yazmışsın be Bukowski. Çok mutlu ettin beni, sıkıntılarımdan kurtardın. Sabri'nin dediğine göre seni yazardan saymıyorlarmış, doğru mu? Kim bilir henüz hayattayken bunun sıkıntısını nasıl çekmişsindir,,, bu çektiğin sıkıntıları da inanıyorum ki yazmışsındır. İşte şimdi bu sıkıntılarını yazdığın ne varsa edinip okuyacağım. Seni henüz tanımama rağmen itiraf ettiğim bir şey var ama 'yalakalık yapıyorsun', diyeceksen hiç yazmayacağım. Ne dersen de, ne düşünürsen düşün, yazacağım. Sen anlarsın hâlimden yazıyorum, itiraf ediyorum: Hep senin üslûbunda, basit, kolay okunan ama süslü veya cafcaflı kelimeleri olmayan hikâyeler yazmak istemiştim.Yazdın mı, diye soracak olursan, yazmadım, yazmak istiyorum. Bir çizgi bulamamıştım, senin yazılarında buldum bunu. Kopyası olsa bile senin yazdığın gibi yazmak isterdim Bukowski. Yine uydurmadıysan tüm bu yazdıklarını sıkı biriymişsin, sağlam çocukmuşsun ama bunu öyle güzel anlatıyorsun ki,,, dövüşmelerinden bahsediyorum. O kadar pislik yaptığını yazıyorsun ama ilginç bir durum var, bu yaptıklarına öfkelenmem, kızmam gerekirken tam aksi oldu her defasında. Bunu nasıl başarabildin?
Senin yazdığın şu kitap tavsiyeleri var ya ne güzel oldu biliyor musun? Dün gece not aldım bu yazdıklarını, hani şu kitaplarla ilgili bölümlerden bahsediyorum...'Bukowski'nin tavsiyesi' diye not düştüm
Gamsız Meursault
YABANCI Albert Camus; Çeviren: Vedat Günyol, Can Yayınları (Erdal Öz): Roman, 119 Sayfa(31.12.2007)
Meursault, YABANCI romanının kahramanıdır; yitik bir kişiliktir... Vurdumduymazlığın,
aymazlığın, boşvermişliğin, gamsızlığın, ilgisizliğin, cahilliğin başarılı bir timsalidir.
Albert Camus'nün beni düşündürmeye zorladığı dünya görüşüne karşı olabilecek en örnek insan nasılsa,,, Meursault öyledir, hatta fazlası vardır(!). Romanı okurken olayların tekdüzeliğine canım sıkılmış olsa bile bunun öneminin olmadığına hükmettim sonradan. Bu aymaz kahramanımız adam öldürür, bunu bile dert etmez kendine, farkında değil gibidir.
Çok başarılı bir karakter olarak kabul etsem de Meursault'u, romanın doyuruculuğu ile ilgili aynı şeyi söyleyemiyorum. Bir bütün olarak ele aldığımda sekiz puanı haketmiş olabileceğinden de emin değilim. Emin değilim ama bir başka şüphem daha var: Belki dokuz ve hatta on puan vermem gerekiyordur ama beni rahatsız eden bir yanı var romanın. Üstelik ilk okuduğumda daha fazla beklentim vardı zira kitaba ve Albert Camus'ye pek methiye düzmüştü tavsiyede bulunan tanıdığım.
İlginç bir kitap. Bir daha okursam eğer,,, puanım çok daha farklı olabilir!