Çünkü herşeyin bir bedeli var, mutluluğun da... Mutluluk, değerinden çok pahalıya yada çok ucuza elde edilince o ölçüde mutsuzluk oluyor. En küçük zaman birimiyle süresi ancak ölçülebilecek küçücük mutluluk kırıntılarının bedelini bile o kadar pahalı ödedim ki, bunu da yitirmemek için çırpınıyorum. Oysa sen? Ellerinden kayıp gitmedikçe, yitirmedikçe anlamıyorsun mutluluğunu... Çünkü çok kolay elde ettin, yolda bulmuş gibi bedelini hiç ödemeden ya da çok az ödeyerek…
Oysa yorgunum çok, güçsüzüm. . . Bu bitmez gerçek gösteriden, bu güçlü görünmek oyunundan bıktım artık. Kendi gerçek oluşumla, yanlışlarımla, eksikliklerimle herkese görünemememin acısını çekiyorum. Gözleri bende bekliyorlar, gözlerim onlarda bekliyorum. Tetikteyiz. . .