Writer
@Writer
"Kafka ile yaşamak acınacak güncelliğimizin en büyük umudu."
-Tezer Özlü
Dönüşümde de tam olarak bundan bahsediliyor işte.Toplumun dayatmaları üzerinden geleneksel bir toplum doğuyor herkes birbirinin kopyası, herkes birbirinin katili.Herkes hapsolmuş bazı kalıpların içine.Cesaretimiz ve özgürlügümüz başkasının yeter dediği yere kadar.Sonumuz birbirimizin yaşamlarına bağlı.Ne kadar bazı kişilerin işine yararsan o kadar iyisin, ne kadar işe yaramazsan o kadar değersiz.Hayvan diye hakarey edilen tabir günümüzde bir lütuf niteliğinde çünkü insaca yaşamak birey olarak var olmak bir o kadar zorlaştı.Gregor Samsa, insan formundayken her şey yolunda , yararlı olan, kardeşi ise bir işe yaramaz konumundaydı.İşler biraz farklılaşmaya görsün eskiden yapılan iyilikler,çaba görmezden gelinir, unutulur.İşe yarayanla yeni bir hayatın tohumları atılır.Günümüzde her şey bu kadar basit ki.Çıkarsız saf sevgi nerede kaldı ? Oysaki tiksintiyle baktıkları hayvan onun tiksinç düşüncelerinden ibaret
Müzikten bu denli etkilenmesi, kız kardeşini düşünerek kendini ezerek bir köşeye sinmesi fakat bu düşmanca tavırlardan sonra biraz daha düşüncesiz davranması daha sonra pişmanlığa kapılması .Ailesi insan formunda bile en küçük bir duygu belirtisi göstermezken diyebilir miyiz ki. İnsan hayvandan üstündür.
Odada eşyaların aynı yerinde kalmasını bile bir kısıtlama olduğunu görüyoruz.Eskiden olduğu ezik insanı hatırtlatması ve eğer dönüşürse hemen uyum sağlayıp onların işine yaraması için.
Gregor hissetmiştim ,yüzüme baksalardı fark ederlerdi .Fark etseler belki de olmayacaktı.Kim ne derse desin bu kadar dayatmanın olduğu yerde birey olarak özgür olmayı başarabilen insanlar günümüzü kurtaracak çünkü devam eden geleneksel toplum hepimizin içinde bulunan özleri karartıyor ve sonunda Samsa oluyoruz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatından teker teker yitip giden kadınlar,gelen kadınlar, gelen içkiler,biten.şişeler.Zevk uğruna insanların hayatlarıyla oynayan adam bunun için kendini sorgulayan ve kendini en adi fahişeden daha aşağılık gören bir adamın aslında çocukluğundaki sevgi eksikliğini telafi etmeye çalıştığını ve sonunda da iyi bir kadının eksikliğinden kaynakladığını görüyoruz. İyi bir adamım ben diyor hayvanların ona yaklaşmasından çıkarıyor.Hayvanlar hisseder.İçgüdü diyor.
Yaşamı gitmek olarak algılayan Türk Edebiyatının gamlı prensesi..
Okuyun , sizi güzel bir anlatı bekliyor.
"Kalıplardan kaçmak için gidiyorum.Gitmekten yılmayacağım.Kentlere gitmek.Kocalara gitmek.Geri dönmek.Ülkere gitnek.Tımarhaneye gitmek. Gene gitmek. Gene gelmek ,Hiçbir şey yıldırmayacak beni."
"Yaşamım boyunca içimi kemirttiniz.Evlerinizle.Okullarınızla.İş yerlerinizle.Özel ya da resmi kuruluşlarınızla içimi kemirttiniz. Ölmek istedim ,dirilttiniz.Yazı yazmak istedim aç kalırsın dediniz.Aç kalmayı denedim, serum verdiniz.Delirdim , kafama elektrik verdiniz"
Daha birçok kendimi bulduğum cümlelerin olduğu bu kitap sizi tesiri altına alacak.
Belki de sizin dile getirmeye korktuğunuz gerçekleri fark ettirecek.
Sayfaları çevirdikçe hayran kalıyorsunuz.Karakterleri öyle betimliyor ki . Unutulmaz ve farklı karakterlerin içinde farklı duygulara bürünüyorsunuz.Evet ortada bir aşk hikayesi vardı ama aşktan ziyade kendini arayış,umutsuzluk, kırgınlık, sevgi parçacıkları vardı. Sevgi parçacıkları üzerinize dökülmüyordu, içinizi kırıp geçiyordu.Sayfaları çevirdikçe duygularınız dönüşecek.Kimileri kendini görecek o konuda.
"Christopher Johnson McCandless" .“Sınır tanımayan bir maceracı. Evi yollar olan, güzelliklere yolculuk yapan bir seyyah”
Kitabında onun gibi yollara düşen , gerçekliğin para , modern bir hayat , kariyer ya da sahte ilişkiler olmadığını fark eden gerçeği aramak uğruna , bedeli ne olursa olsun yola çıkan insanlara da değiniyor.Bu benim daha çok ilgimi çekti.Yazarın kendinden kesitler, kitabın sonunda gerçekleşen olayı incelemesi , kendince görüşler belirtmesi, kitabın ilgi çekici yanıydı.Maalesef ilk filmini izlediğim daha sonra Christoher 'in hayatını araştırdığım ve en sonunda kitabını okuduğum için bütün hazzı kitaba saklayamadım ama kitap yine de sizi sürüklüyor.Bu kitabı benim gibi Christopher ve yazarı gibi düşünenler, yalnızlığa aşık , yollara düşkün , özgürlüğe vurgun, hayattaki bu geleneksel düzenden kopmayı başarabilmiş ,bazı şeylerin ters gittiğini anlayıp buralardan kopup gitmeyi hiçbir yere ait olmamayı düşünenler daha çok sevecek , sahiplenecektir. Öyle ki böyle düşünmeyenler de yeni bir bakış açısı belki bu kadar uç noktalarda olmasa da bir seyahat özlemi , bazı şeylerin farkındalığı gibi yeni izlenimler kazanacaktır. Beni etkileyen bunun için bunca cesareti gösterip sonunda pişman olup olmamasıydı .Gözlerindeki umut dolu bakış , güzel bir yaşam yaşadım demesi pişman olmadığının, sonunda ise kendi gerçek adını oraya yazması ve mutluluk paylaşıldığında gerçektir demesi bilemiyorum.Bana sorarsanız pişman değildi sadece, bir fark edişti .Benim gibi düşünenler sonu ne olursa olsun sırf bu fark ediş uğruna bile yola çıkabilir.
Hayır, hayır hiçbiri ölüme gitmedi .Hepsi cesaretti belki de ölümde çok bir şey değildi onlar için .
Pavese'in dediği gibi "Hiçbir şey , ölüm hiçbir şey değil."
"İnsanın tek gerçek özgürlüğü yalnızlığıdır."
” Bana aşk ,para ,inanç
