Yoruldum.
Karanlığın içinde yüzlerini görmediğim
İnsanlar ile savaşmaktan yoruldum.
Beklemekten, beklerken düşünmekten yoruldum.
Kaybetmeyi beklemekten yoruldum.
Kazanan taraf ise daha çok acı çekmemi bekliyor.
Korku bütün bedenimi ele geçirirken,
Kendimi paslı bir aynadan izliyorum.
Evet, bundan da yoruldum.
Çok yoruldum ama
Hala denizin üzerindeki dalgaları izlemekle
Meşgulüm.
Ne bir şey yapasım var bu yorgunluğa,
Ne de dalgaları izlemeyi bırakasım var.
Azra kozan
Korkuyorum, sensiz günlere dönmekten belki de.
Yalnızlık bana göre sensizlikken,
Şimdi yapayalnızım.
Uzun zaman önce unutmaya hazırken,
Şimdi ayrı kalmaya alışmalıyım.
Canım acırken bu mısralar eşlik ediyor bana.
Gözlerimi kapatıp hasret kalmış
Sana dönmeye çalışıyorum,
Sonra önümdeki duvarın farkına varıyorum.
Ne sen yıkabiliyorsun bu duvarı,
Ne de ben sensizliğe alışıyorum.
Biz zaman sonra,
Duvarın arkasındaki sesinde kesiliyor.
Elveda etmeden gidiyorsun belki de.
Bana da kabullenip gitmek kalıyor.
Lakin ben beklemeye başlıyorum.
Bir duman süzülürken duvarın arkasından,
Yandığını görüyorum.
Kurtaramıyorum hem seni,
Hem bizi.
Elveda etmediğin geliyor aklıma,
Ve mutlu oluyorum gitmediğin için.
Yavaş yavaş yanan duvara yaklaşıyorum,
Sana sokulurcasına.
Yanıyorum seni özleyerek.
Geçmişte yandığım gibi yanıyorum,
Bu sefer seninleyken.