Tirendaz Uçman

Tirendaz Uçman
@Yahkeruc
Okuduğum kitaplardan hoşuma giden yerleri ilerde tekrar görmek için alıntılar yapmayı düşünüyorum. Her alıntının altına kendimce gönlümden geçen bir kaç yorum yapacağım. Destek veya tartışma yorumları yapabilirsiniz.
10 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Yoldaş Bulma Sanatı
Okun ve yayın sevincini başkalarıyla paylaşmayan okçu kendi meziyet ve zaaflarını asla kavrayamaz. İşte bu yüzden, herhangi bir işe başlarken ilk olarak kendine dostlar, yani yaptığına ilgi gösteren kişiler bul. Demek istediğim “başka okçular bulman” değil. Farklı yeteneklere sahip insanlar bulmanı kastediyorum, çünkü okçunun yolu, şevkle yürünen başka yollardan farklı değildir.
Sayfa 29 - Can Çağdaş·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Varlığın yokluğu
Bu manasız ve yabancı hayatta bir tek şeye hakikaten sarılmış, hakikaten inanır gibi olmuştu. Bu da karısı idi. Muazzez’in varlığı Yusuf için büyük, boşlukları dolduracak mahiyette bir şey değildi, fakat onun yokluğu müthişti. Onun bu kadar sebepsiz yere, bu kadar insafsızca Yusuf’un hayatından koparılması çıldırtacak kadar acı idi. Hayatında asıl aradığı şeyin Muazzez olmadığını biliyordu, fakat Muazzez olmadan bunu aramaya muktedir olamayacağını sanıyordu.
Sayfa 200·Kitabı okudu
Alıntı
Yağmur'un Ruhu
Göklerin merhamet dolu olduğuna inanıyorum. Bizse, umacı korkusuyla yorgan altına kaçan çocuk gibi, nefsimizin beton çatısını tepemize çekmiş, yaşamayı öldürüyoruz! Yağmurun yalnız suyunu toplayabiliyoruz; ruhundan uzağız! Halbuki ne güzel isim koymuşlar ona: Rahmet.
Sayfa 138 - Büyük Doğu Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Sessiz Bir Şekilde Üzülmek
O gece her şey sessizken Beyaz Diş annesini hatırlayarak üzüldü. Bu üzüntüsünü yüksek sesle belirtip ağlamaya başlayınca Gri Kunduz'u uyandırıp dayak yedi. Bundan da tanrılar yakınında olduğu zaman SESSİZ BİR ŞEKİLDE ÜZÜLMEYİ ÖĞRENDİ. Fakat bazen kendi başına ormanın kenarına gidiyor, üzüntüsünü açığa vurup, hıçkırıklarla ve yüksek sesle ağlıyordu
Sayfa 54 - Oscar Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Kendin İle Konuşma
(Paşa mankenine.) Gazanfer Paşa! Sana Harbiye'de derlerdi ki, adına bey gitmiyor. Gazanfer Bey, Gazanfer Bey; "fer Bey", olmuyor. Paşa demek lazım; Gazanfer Paşa. Necatiye'ye derlerdi ki, senin ismine paşa gitmiyor. Necati Paşa, Necati Paşa; "ti Paşa", bozuk ses. Halbuki Necati Bey ne düzgün! Göreceksin, Gazanfer Paşa olacak, sen bey kalacaksın. (Coşar.) Ne oldu? Ne oldu arkadaşların falı? Ne oldu yengelerin dayıların ninnisi? Hamza Çavuş'un duaları ne oldu? (Bir an durur.) Nasıl kıydılar ahenk davasını? (Durgunlaşır.) Çünkü bu, kelimelerin ahengiydi. Hayatın ahengi başka, kelimelerinki başka. (Elini mankene uzatır.) Gazanfer Paşa! İçi kof kelimelerle uğraştın, onlarda seni korkuluğa döndürdü. (Haykırır.) Git de şimdi komşunun bostanında kargalara kumanda et!
Sayfa 129 - Büyük Doğu Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı