Hiçbir kitapta bir karakterle bu kadar tartıştığımı hatırlamıyorum. Hiçbir kitapta bu kadar toplumu özetleyen içimizdeki Raif efendiye dokunan cümlelere denk gelmemiştim. Hiç bu kadar da bu kadar... Bitmeyecek cümlelere uzatmak istemiyorum ama hayatımda büyük yeri olan bu kitap için ne söylesem az kalacak gibi. Buraya eklemek istediğim bir çok sözü olsada benim için en anlamlısını buraya bırakmak istiyorum. Bir şey noksandı, fakat bu neydi? Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.' Hayatımızda sürekli arayışı içinde olduğumuz o eksiklikler herbirimiz için farklı olsada sonunda aynı yere varıyoruz sanırım bulamayanlar için söylüyorum bunu. Koca bir eksikliği yük edinip yaşamaya devam edenlerimiz için...