Yakup Şahin
@Yakupsa
Öğrenci
Necmettin Erbakan Üniversitesi
İstanbul
10 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Delilik
Veronika Ölmek İstiyor
Bir gün bir tımarhaneye gidip bir köşeye oturup sadece izlemek istiyorum etrafı. Düşünsenize bunca zamandır kısa yolunu arayıp uyanmak istediğimiz bu yapay hayatın sırrı ya deli olmaktan geçiyorsa. Ya ölümü kurtuluş görüp yanılıyorsak. Zedka çok güzel açıklamış. Böyle bir uyanıştan sonra nasıl bir daha bu sahiciliği bırakıp tekrar kendime rol biçip topluma katılayım ki. Eski maskeme sınırlarıma edindiğim normlara nasıl tekrardan kucak gereyim. Zira burda boş bir kadığın üstünde saatlerce anlamsız çizgiler çizerek geçireceğim zamanın doluluğunu nasıl tekrar boş şeylerle geçireyim.1000Kitap
Veronika Ölmek İstiyor
Bir gün bir tımarhaneye gidip bir köşeye oturup sadece izlemek istiyorum etrafı. Düşünsenize bunca zamandır kısa yolunu arayıp uyanmak istediğimiz bu yapay hayatın sırrı ya deli olmaktan geçiyorsa. Ya ölümü kurtuluş görüp yanılıyorsak. Zedka çok güzel açıklamış. Böyle bir uyanıştan sonra nasıl bir daha bu sahiciliği bırakıp tekrar kendime rol biçip topluma katılayım ki. Eski maskeme sınırlarıma edindiğim normlara nasıl tekrardan kucak gereyim. Zira burda boş bir kadığın üstünde saatlerce anlamsız çizgiler çizerek geçireceğim zamanın doluluğunu nasıl tekrar boş şeylerle geçireyim.Reklam
Ah Bu Ben!Ah İnsanlar
Koca bir buhranın içindeyim. Belli bir akış var buna hayat diyolar o yaşatıyor beni bende onun getirdikleriyle ilerliyorum ama öyle traji komik ki ağlanacak halime gülüyorum. Ne neden nasıl olmuş hiçbir şeyi sorgulamıyorum ya da sorgulayamıyorum. Bir süredir ne yaşanıyorsa yaşansın sadece izleyip rolümün gerektirdiklerini yapıyorum. Kendi hayatımın oyuncusu gibi hissediyorum kendimi. Karaktere bağlanamıyorum bir türlü ruhunu inceliklerini çizgilerini netleştiremiyorum merak edemiyorum kimdir nasıl biridir diye. Sadece yazılmış bir senaryoyu ezberleyip oynuyorum sanki. Uzun bir aradan sonra bugün aklıma bi neden sorusu geldi. Şaşırdım sorguladığım için duraksadım beni uyandıran şeyin ne olduğunu bilmeme rağmen şaşırdım. Gerçeklikte unutmaya çalıştıklarımızı hayal aleminde bilincimiz öyle güzel kurgulayıp oynatıyorki bi uyanıyorsunuz uyandığınız alem mi gerçekte yoksa uyuduğunuzda gördüğünüz alem mi şaşıp kalıyorsunuz. Nereye ve hangi yollardan savrulacağımı bilmiyorum ama bu gidişle çok yıpranarak gideceğim o kesin.
Etki düşüncemizdir tepki ise bilinçaltımızın cevabıdır.Psikoloji
Nedenler kitabıdır bu kitap benim için. Hayatımızda neden diye başlayan her sorunun anahtar cevabıdır. Kitaba başlarken alaycı ve inançsız bir şekilde başlayanlarımızda olmuştur cevabını aradığı soruları görüp büyük bir inançla başlayanlarımızda. Murphy de kitabın başlangıcında tam olarak bundan bahsetiyor. En çok ihtiyaç duyduğunuz bir zamanda bir dostun tavsiyesi ya da bir yerde ismini gördüğünüz bir görsel olarak çıkacak karşınıza başladığınızda ise bir çok şeye karşı farkındalık kazandığınız bir hayat hilesi. Bir alıntıyla devam edelim. “Hepimizin tanrısı ya içimizdeyse” Ya tanrı diye adlandırdığımız uğruna bir din oluşturup benliğimizi bu inanç çerçevesinde döndürüp durduğumuz bu düzenekte bilincimiz ve karanlık yüzü olan bilinçaltımız tüm bunları ortak bir bağda buluşturuyorsa? Karanlık bir kutuyu içimize yerleştiren bir yaratıcı neden çözülmesi çok zor bir bilmeceyle yaşam veriyor ruhumuza? Neden? Murphy sormak yerine anlamlandırın diyor. İçimizdeki küçük beni susturup büyük benle yaşamayı öğrenmemizin nedenlerimize karşı güçlü bir cevap olacağını düşünüyor.
Hiçbir kitapta bir karakterle bu kadar tartıştığımı hatırlamıyorum. Hiçbir kitapta bu kadar toplumu özetleyen içimizdeki Raif efendiye dokunan cümlelere denk gelmemiştim. Hiç bu kadar da bu kadar... Bitmeyecek cümlelere uzatmak istemiyorum ama hayatımda büyük yeri olan bu kitap için ne söylesem az kalacak gibi. Buraya eklemek istediğim bir çok sözü olsada benim için en anlamlısını buraya bırakmak istiyorum. Bir şey noksandı, fakat bu neydi? Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.' Hayatımızda sürekli arayışı içinde olduğumuz o eksiklikler herbirimiz için farklı olsada sonunda aynı yere varıyoruz sanırım bulamayanlar için söylüyorum bunu. Koca bir eksikliği yük edinip yaşamaya devam edenlerimiz için...
Reklam