Y.
@Yhande
31 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Sevgi bu dünyadaki en büyük güç. Zira sevgi alemin mayası, sevgi varoluşun aslı. Değil mi ki sevgiyle, sevilerek var edildik? Muhabbetle var edilip muhabbeti tahsis etmek için dünyaya gönderildik.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaralı bir kalbe, kendi kalbimize sevgi göstersek düzelir. Hırçın tabiatlı birine ısrarla sevgiyle yaklaşsak yumuşar. Hasta bir organımıza karşı ısrarla sevgiyle konuşsak iyileşir. Korkan birine sevgiyle muamele etsek kendini güvende hissedip yolunu bulabilir. Katmerli sorunlar sevgiyle aşılabilir, kronikleşmiş dertlere derman olabilir sevgi. Dahası dağları yerinden oynatabilir..
Nitekim diyor ki İbn-i Arabî Hazretleri:
"Önünde dağ varmış, vadi varmış, hiç önemi yoktur! Sevgi ateştir, her şeyi yakar, kül eder."
Yenilgi
Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim;
Binlerce zaferden değerlisin benim için,
Ve dünyanın tüm şanından şöhretinden
daha tatlısın yüreğime.
Yenilgi, yenilgim, kendime dair bilgim ve başkaldırım,
Senin sayende bilirim hâlâ genç
ve çevik olduğumu
Ve solmuş defnelerin tuzağına düşmek
zorunda olmadığımı.
Sende, buldum kimsesizliği
Ve kaçak ve horlanmış olmanın sevincini.
Yenilgi, yenilgim, kıvılcım saçan kılıcım
ve kalkanım,
Gözlerinde, okudum
Taç giymenin kölelik olduğunu,
Ve anlaşılmanın alçalmak olduğunu
Sahip olmanın, bütünlüğe ulaşmak
Ve olgun bir meyve gibi, düşmek ve tüketilmek
olduğunu, okudum gözlerinde.
Yenilgi, yenilgim, benim yürekli eşim,
Duymalısın şarkılarımı, çığlığımı, sessizliğimi,
Senden başka hiç kimse söz edemeyecek
kanat vuruşlarımdan,
Ve denizlerin gürlemesinden,
Geceleri yanıp tutuşan dağlardan,
Sarp ve kayalık ruhuma
yalnız sen tırmanacaksın.
Yenilgi, yenilgim, benim ölmez cesaretim,
Sen ve ben, birlikte güleceğiz kasırgayla,
Ve ikimiz, mezarlar kazacağız içimizde ölenler için,
"Bu benim başıma geldiği için talihliyim, zira bana hiçbir zarar veremedi ve şu andaki, ya da gelecekteki yaşamım için de korkmuyorum" demeli. Çünkü herkesin başına talihsizlik gelebilir, ama herkes talihsizliği zarar görmeden atlatamaz. Öyleyse neden talihsizlik değil, talih olmasın?
Yakınlarının söylediği herhangi bir söze, yaptığı herhangi bir işe, aklından geçen herhangi bir düşünceye bakmayan, sadece kendi yaptıklarının adilliği ve doğruluğuyla ilgilenen kişi ne çok boş vakit kazanır. Bir başkasının karanlık mizacını umursama, doğru yolundan sapmadan ilerle.