Yalnızlığın derin dehlizlerinde kaybolmadan hemen önce;
Çocukluğun safiyetini takınarak gülümsemeyi,
Kalbim paramparça olasıya dek çizdiğim sınırları ellerim kanasıya dek silmeyi,
Bir evin bütün esrarını saklayan perdeleri çözmeyi,
Ağaçların dallarını kıran, evlerin bacasını uçuran rüzgarı affetmeyi seçtim.
Karanlığın bittiği noktayla güneşin ağardığı o ilk ana selam durmayı,
Kuşku yüklü duygulardan arınmayı,
Baharın müjdecisi yağmurun şarkısına kulak vermeyi; usul usul yağan yağmurdan damla damla umut biriktirmeyi seçtim.
Sokakta gürül gürül akan dünyaya göz kırpmayı,
İnsanlarla barışmayı seçtim.