Katlanmış bir kanat gibi kendi içine doğru kıvrılmıştı. İçindeki acı beni kudurtuttu. Onu açmak, kenarlarını düzleştirmek; o kamburu çıkmış, kavisli omurgasına bir sopa sokup onu dik tutmak, içindeki ıstırabı çıkarıp sokağa tükürmeye zorlamak geldi içimden. Ama o, gözlerine yerleşebilecek bir yerinde taşıyordu ıstırabını.
“Kapı dışarı edilmekle sokakta kalmak arasındaki bir fark vardır. İnsan kapı dışarı edilmişse, başka bir yere gidebilir; sokakta kalmışsa gidecek yeri yoktur. Aradaki ayrım ince ve netti.”