Yunus Ersoy
@YunusRsy
Biyolog
Lisans
istanbul
Denizli
22 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Acının İçinden Anlam Çıkarmak1000Kitap
Bu kitabı okurken içimde en çok umut ve çaresizlik duyguları yan yana durdu. Anlatılanlar ağır ama tamamen karanlık değil. Frankl, insanın en zor koşullarda bile hayata tutunabilecek bir motivasyon bulabileceğini gösteriyor. Bu da kitabı sadece acı dolu bir tanıklık olmaktan çıkarıp, düşünmeye zorlayan bir metne dönüştürüyor.
Viktor Frankl’a karşı okurken büyük bir saygı hissettim. Yaşadıklarını anlatırken kendini merkeze koymaması, daha çok insanın iç gücüne odaklanması etkileyiciydi. Hayatta kalma motivasyonunun, çoğu zaman fiziksel güçten değil, hayata yüklenen anlamdan beslendiğini görmek insanı durup düşündürüyor.
Kitabın bana bıraktığı en net düşünce şu oldu: Acılar hayatın dışında değil, tam ortasında var. Önemli olan, bu acıların içinde insanın kendine bir anlam alanı açabilmesi. İnsanın Anlam Arayışı, kolay bir okuma değil ama insanın hayata bakışını sessizce değiştiren bir kitap.
Reklam
Cennet mi, Yanılsama mı?
Cennet Çayırı , bende çok yoğun duygular uyandıran bir kitap olmadı. Daha çok küçük bir dağ kasabasında geçen, gündelik ve insani ilişkileri sakin bir gözle izliyormuşum hissi verdi. Büyük kırılmalar ya da çarpıcı olaylardan ziyade, insanların birbirleriyle kurduğu bağlar ve bu bağlardaki küçük çatlaklar ön plandaydı.
Kitap, birbirine gevşek bağlarla tutunan hikâyelerden oluşuyor. Bu yapı bazı bölümlerde anlamlı gelse de, bazı hikâyeler bana kopuk geldi ve okuma hızımı düşürdü. Yine de bu parçalı yapı, kasabadaki hayatın dağınık ve kontrolsüz akışını yansıtıyor gibi hissettirdi.
Beni en çok düşündüren nokta, insanların birbirini anlayamaması ve beklentilerinin sürekli çatışması oldu. İyi niyetle yapılan şeylerin bile yanlış anlaşılabildiğini, insanların çoğu zaman aynı dili konuşamadığını görüyoruz. Bu durum, kitap boyunca sessiz bir huzursuzluk yaratıyor.
Kitap bittikten sonra aklımda kalan düşünce şu oldu: Her şeye müdahale etmek ya da her şeyi düzeltmeye çalışmak mümkün değil. Bazen sadece olan biteni izlemek gerekir. Cennet Çayırı , büyük laflar etmeyen ama insan doğasına dair küçük ve tanıdık gerçekleri hatırlatan bir kitap.1000Kitap
Cennet Çayırı , bende çok yoğun duygular uyandıran bir kitap olmadı. Daha çok küçük bir dağ kasabasında geçen, gündelik ve insani ilişkileri sakin bir gözle izliyormuşum hissi verdi. Büyük kırılmalar ya da çarpıcı olaylardan ziyade, insanların birbirleriyle kurduğu bağlar ve bu bağlardaki küçük çatlaklar ön plandaydı.
Kitap, birbirine gevşek bağlarla tutunan hikâyelerden oluşuyor. Bu yapı bazı bölümlerde anlamlı gelse de, bazı hikâyeler bana kopuk geldi ve okuma hızımı düşürdü. Yine de bu parçalı yapı, kasabadaki hayatın dağınık ve kontrolsüz akışını yansıtıyor gibi hissettirdi.
Beni en çok düşündüren nokta, insanların birbirini anlayamaması ve beklentilerinin sürekli çatışması oldu. İyi niyetle yapılan şeylerin bile yanlış anlaşılabildiğini, insanların çoğu zaman aynı dili konuşamadığını görüyoruz. Bu durum, kitap boyunca sessiz bir huzursuzluk yaratıyor.
Kitap bittikten sonra aklımda kalan düşünce şu oldu: Her şeye müdahale etmek ya da her şeyi düzeltmeye çalışmak mümkün değil. Bazen sadece olan biteni izlemek gerekir. Cennet Çayırı , büyük laflar etmeyen ama insan doğasına dair küçük ve tanıdık gerçekleri hatırlatan bir kitap.Geriye Kalan Sadece YaşamakEdebiyat
Bu kitabı okurken içimde aynı anda çaresizlik, umut, acizlik, sakinlik ve kabulleniş duyguları dolaştı. Hikâye çok sade anlatılıyor ama etkisi oldukça derin. Fugui bana tez canlı, telaşlı bir karakter gibi geldi; aslında kötü biri değil ama yaptığı hatalar, istemeden de olsa ağır sonuçlara yol açıyor. Bu da insanın hayatı ne kadar kolay yanlış bir yöne sürükleyebileceğini düşündürüyor.
En sarsıcı tarafı, kayıpların çok hızlı ve art arda gelmesi oldu. Böyle olunca insanın psikolojik olarak ne kadar yıkılabileceğini daha iyi hissediyorsunuz. Kitap bana, eldeki insanların ve sahip olduklarımızın kıymetini zamanında bilmenin ne kadar önemli olduğunu hatırlattı. Gittikten sonra duyulan pişmanlığın çoğu zaman bir faydası olmuyor. Sessiz ama uzun süre insanın içinde kalan bir kitap.
Kitapta psikolojik çözümlemeler oldukça yoğun ve anlatım yer yer dağınık ilerliyor. Bazı bölümlerde tempo düşse de karakterlerin iç dünyasını anlamaya yardımcı oluyor. Dostoyevski alıntıları metne derinlik katmış. Yalnız zaman zaman kadın karaktere yaklaşımda biraz mesafeli bir bakış sezdim, bu da okurken aklıma takıldı. Genel olarak düşündüren bir kitap.
Yaşar Kemal Kitabı okurken ister istemez Hayvan Çiftliği aklıma geldi. İkisinde de hayvanlar üzerinden insanların kurduğu düzen ve güç ilişkileri anlatılıyor. Hayvan Çiftliği daha çok devrimden sonra iktidarın nasıl yozlaştığını gösterirken, Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca daha çok baştan beri var olan baskıya insanların (ya da karıncaların) nasıl alıştığını anlatıyor gibi geldi bana. Burada asıl vurucu olan şey, çoğunluğun sessiz kalması ve değişim isteyenin yalnız bırakılması. Bu yönüyle kitap daha umutsuz ama aynı zamanda daha gerçekçi hissettirdi. Kısa bir metin olmasına rağmen, arkasında bayağı ağır bir düşünce bırakıyor. 
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca
Hayvan Çiftliği
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,6bin okunma