Malan Barkirin kitabı, 90’larda doğuda yaşanan köy yakmaları ve zorunlu göçleri mağdurların,tanıkların ve askerlerin ağzından anlatıyor. O dönemde evlerinden zorla çıkarılan, malları yakılan, köyleri yok edilen insanların yaşadığı acıları gözler önüne seriyor. İnsanların “bir gün geri döneriz” umuduyla yeni yerlere nasıl zorla yerleştirildiğini, ama hiçbir zaman kendilerini oralara ait hissedemediklerini anlatıyor.
Bu kitap, devlet politikalarının halkı nasıl perişan ettiğini, asimilasyonun nasıl dayatıldığını ve bu süreçte kültürlerin, dillerin yok olduğunu göstermeye çalışıyor. İnsanların yaşadığı kayıpları, özlemlerini ve “ne olacak bu halimiz?” diye sormalarını çok açık ve sade bir şekilde ortaya koyuyor. Kısaca, devletin o karanlık yıllarda uyguladığı politikaların insanda nasıl derin yaralar bıraktığını anlatan bir eser.