Yukarıda , penceredeki beyaz saçlı ihtiyarın mutlu yüzü , sokaktaki bütün o somurtuk ,telaşlı,meşgul insanların tepesinde asılı gibiydi , güzel bir deliliğin beyaz bulutu onu alıp yumuşak bir biçimde bizim o gerçek , iğrenç dünyamızdan yukarılara taşımıştı .
*Ve eski, doğru bir sözü düşünmeden duramamıştım. Sanırım Gothe'nin bir sözüydü:
'Koleksiyoncular mutlu insanlardır.'