Zeynep Esen
@Zaey
Öğrenci
Bursa
4 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Biliyorum yazmam gerekiyor. Ama bir o kadar ya yazmamak dürtüsü baskın benliğimde.Başım ağrıyor ve İç sesim sürekli bir şeyler söylüyor onu dinlemek beni yordu.Biliyorum iyiliğim için yazmam rahatlamam gerekiyor.Yazacaz o halde.
İnceleme değil bu yazı, kitabın ben de oluşturduğu çağrışımlar üzerine olacak .
Hayatta yaşadığımız şeylerin hepsinin bir sırası vakti olduğunu inanırım. Siz isterseniz tesadüf diyin ya da başka bir şey ama benim lügatımda tevafuklara yer vardır.Enteresan bir şekilde hiç tahmin edemediğimiz zamanlarda ,tahmin edemediğimiz şeylerle,kişilerle karşılaşırız.Hayat fazlasıyla enteresan, biz planlanmış ama bizim bilmediğimiz bir macera içinde yaşıyoruz ve yaşayabiliyoruz cidden enteresan.Bu bahsettiklerimin kitapla ne alakası var derseniz haklısınız lafı uzatmayi döndürüp dolaştırmayı seven bir yapım olduğu için en baştan anlatırım çoğu şeyi.
Mustafa Kutlu okumayı düşünmediğim bir zamanda birden anlık kararla, edebiyatımızda hikaye alanında başarısını da göz önüne alarak bir hikayesini okumanın vakti geldiğini düşündüm.Deneme sever biri olarak iki denemesini okumuş ve çok keyif almıştım.Ama hikayelerine mesafeliydim.Neden? çünkü ben hikaye sevmem.Net.Belki de bana hikayeyi sevdirecek biriyle tanışmadım bilemiyorum.(yazmanın mucizevi terapisi baş ağrım gitti:))
Velhasılı kelam bir şekilde bu kitapla Mustafa Kutlu'nun dünyasına girmem gerektiğini düşündüm.Tam da girmemem gereken bir zamanda.
Sizce bir insan neden 124 sayfalık bir kitabı 6 günde bitirir?Bir oturuşta okunabilecek bir kitap için 6 gün neden? Ya beğenmemiştir ,dili akıcı değildir,konusu hoş gelmemiştir ya da... Bu üç noktalı yeri istediğiniz şekilde doldurabilirsiniz.Ben Şöyle doldurmayı tercih ediyorum: Okuyamadım çünkü her okuyuşumda içimi saran darlık "bu kadar yeter durmalısın
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşarken kıymeti bilinmeyip ölümünden sonra boşluğu dolmayan dava adamı Murat... Yıllar yılı ömrünü davasına adayan, maddi imkansızlıklarla rağmen davasını satmayan Murat... Murat'ın bu çileli dünyaya tahammülü dolup öbür dünyaya sefere çıkmasıyla kendilerini sorgulayan makama, mevkiye dalıp onu yüzüstü bırakmış eski dava arkadaşları Bakan Yunus Bey, Profesör Asım Bey... Ertelenen, taviz verilen şeyler, anılar, gençlik idealleri, dava... İnandığı değerlerin yozlaşmasına tahammül edemeyip sefere çıkan İlhan...
Gençliğinde sahip olunan yüce ideallerin para, mal, mülk, makam ve mevki karşısında nasıl evrildiği, kırmızı çizgilerin nasıl pembeleştiğini olay örgüsü içinde irdeleyen bir kitap. Davaların nasıl öksüz kaldığını,makam ve mevki sahiplerinin sırtlarında zamanla davaların nasıl yüke dönüştüğünü gözler önüne seriyor. Dünyaya geliş ve yaşayış amacımızı, şahsi ve toplumsal emellerimizi sorgulatıyor. "İnandığı gibi yaşamayanlar, yaşadığı gibi inanmaya başlar." sözünün açıklaması mahiyetinde bir kitap.
İnsan inançlarının eskidiğini, yabancılaştığını tecrübe ettiğinde ya susup tahammül etmeli, ya da sefere çıkmalı. Genelimiz bu durum karşısında sanırım tahammül ediyoruz. Seferi seçsek dahi sabahı bekliyoruz, sonra öğleni, sonra akşamı... Ruhumuz gevşek... Verdiğimiz tavizlere kolay uyum sağlıyoruz.
İyi okumalar...
Hayat sonsuz bir sertlik ve düşmanlık zinciri halinde, değersiz şeylere sahip olabilmek adına, hiç ara vermeden çirkin bir şekilde çabalayışla akıp gidiyordu. Örneğin bana yalnızca kitap gerekliydi, başka şeylerin gözümde hiçbir değeri yoktu.
Sayfa 113
