zahide
@Zahide_0
Aslında, bir hastanın travmasının her ayrıntısını bilmenin önemli olmadığını öğrenmiştim. Önemli olan hastaların hissettiklerini tolere edebilmeyi öğrenmeleri ve bildikleri şeyin farkında olmalarıdır. Bu haftalar hatta yıllar sürebilir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanoğlunun kendini sakinleştirmesinin en doğal yolu, üzgün olduğunda birine tutunmaktır.
Bazı şeyleri öğrenemeyen insanlar vardır. Buna sebep, mutlak mânada onların bu husustaki kabiliyetsizlikleri değil, bu şeyleri öğrenme arzusuna sahip olmayışlarıdır.
Cinsin muhafazası içgüdüsü, cinsiyet iştihasını doğurur. Bu maddi ihtiyaç, hayvanlarla bazı aşağı insanlarda hiçbir ruhsal unsura bağlanmadan var olabiliyor. Bu iştiha ancak aşk haline geldiği takdirde insanî sayılabilir. Aşkın aradığı vücut değildir; vücudu vasıta yaparak onun aradığı, bir ruhtur.
YÜZBAŞI- (Doğrulur) Yepyeni bir haber ister misiniz?
(Daha çok eğilirler. Durak...)
YÜZBAŞI- Müjde çocuklar!..
(Büsbütün eğilirler. Durak...)
YÜZBAŞI- Allah var!.. Sevinin!..
(Herkes hayret tavrında. Herkes donmuş...)
ÜSTEĞMEN- Bu mu yeni haber?
YÜZBAŞI- Bu! Dünyanın en eski ve en yeni haberi! (Tek tek suratlara bakar) Kavrayamadınız mı? Her ân yeniden öğrenmişçesine öğrenin: Allah var! Hâlâ mı kavrayamadınız? Allah var diyorum! Şimdi öğrenmiş gibi öğrenin! Müjde Allah var!..
