Zeynep
@Zaycin
48 kütüphaneci puanı
453 okur puanı
Ocak 2015 tarihinde katıldı
Puan vermedi·60 syf.·
2018 12. kitabı
Saramago'nun kitapları sebebini bilmediğim halde okurken çok farklı bir haz veriyor. Okunması yazım şeklinden dolayı bir miktar zorda olsa, okurken daha keyif alıyorum. Sarı rengini hiç sevmeme rağmen Saramago'nun kapak tasarımı seviyorum. Kitaplarımın arasında sarı sarı parlarken garip bi şekilde mutlu oluyorum. Bir gün olurda sarı rengini çok seversem Saramago kitabi okumaktan olacak :)
Kitaba gelirsek de; diğer kitaplarında olduğu gibi adı bilinmeyen bir ülke, adı bilinmeyen insanların olduğu uzun bir öykü. Bu sefer 'Adı Bilinmeyen Ada' üzerinden olay anlatılıyor. Bilinmeyen adayı aramak için
Kralın yanina gidip tekne isteyen 'tekne isteyen adam' ( ne yapalım karakterimizin adı bu :)) çevresindeki insanların bilinmeyen adayı bulmanın imkansız olduğu, tüm adaların bulunduğu söylesede o bu kararında net bir tavır sergiliyor. Denizle ilgili hiçbir bilgisi olmamasına rağmen bindiği teknesiyle hiç kimsenin bulmadığı o adayı bulacağına oldukça emin. Kraldan da bu isteği üzerine tekneyi alıyor ve... Devamı da okuyucuya kalsın artık :)
Sayfa sayısının az olmasının yaninda içindeki resimleri de düşünürsek oldukça kısa bi kitap. Kitabı okurken birçok cümlede durdum, tekrardan okuyup üzerinde düşündüm. Hatta kitabı bitirdikten sonra sayfalarını karıştırıp tekrar cümlelere bakıp daha sakin kafayla düşündüm. Bu bakımdan bana Küçük Prens'i hatırlattı. Bakıldığında çocukların da okuyabileceği ama büyüklerin okuduğunda daha derin anlamlar çıkarabileceği bir kitap.
Tavsiye etme konusuna gelirsek de ben okuyun derim :)
Reklam
Puan vermedi·208 syf.·
2017 16. kitabı
Ölüm bir varmış bir yokmuş… Aslında Jose Saramago okumaya ‘Körlük’ kitabıyla başlamayı düşünüyordum fakat o sıralar basımı olmadığı için alıp okuyamamıştım. Bu kitap da ‘Kitap Kardeşliği’ etkinliği
Puan vermedi·255 syf.·
2017 7. kitabı
Sabahattin Ali ile tanışmam Kuyucaklı Yusuf ile oldu. Bu kitabıyla tanıştıktan sonra başka kitaplarını da okumaya karar verdim. ‘İçimizdeki Şeytan’ kitabı, ismiyle mi yoksa arka kapağındaki yazan
9/10
2017 1. kitabı
Zülfü Livaneli'nin kitaplarını hep merak etmişimdir ama bir türlü okumaya fırsat bulamadım. Aklımda başka kitapla okumaya başlamak vardı aslında ama okulumdaki kulüpte düzenlenen toplu kitap okuma etkinliğinde oy birliğiyle bu kitap seçildi ve böylelikle ilk Livaneli kitabım 'Son Ada' oldu.
Kitaba gelirsek; kolay anlaşılır, akıcı bir dili vardı. Yazar kitabın başından itibaren aralarda ufak ufak spoiler vermesine rağmen bu durum beni rahatsız etmedi. Aksine bu ufak spoilerlarla merakım arttı diyebilirim.
Kitabın adından da anlaşıldığı üzere olay adada yaşanıyor. Issız bir adayı alıp şehir hayatından kurtulmak isteyen bir adam, bu adayı satın alır ve buraya yerleşir. Daha sonra adada tek başına yaşamak istemediğinden başka insanları da adaya çağırır. 40 haneye ulaştıktan sonra birlikte huzur içinde bir hayat sürerler. Martılarla birlikte yaşayan adalılar hayatlarından oldukça memnundur ki 'o' gelene kadar. O yani başkan, emekli olduktan sonra sakin bir hayat ister ve böyle bir adanın varlığında haberdar olunca bu adaya taşınmaya karar verir.
Her şey başkan adaya gelmesiyle değişir ve acaba neler olur ?
Livaneli bu kitabında okuyucuya birçok mesaj veriyor. Kitabı beğendim ve okumanızı tavsiye ederim. Ağır kitaplardan sonra okunabilecek sade bir kitap diye düşünüyorum.
Şimdiden iyi okumalar :)
Puan vermedi·407 syf.·
2016 9. kitabı
Birçok Trabzonsporlu taraftarın yazdığı yazılardan oluşan bir kitap. Okurken güldüğüm yerlerde oldu hüzünlendiğim yerlerde. Taraftarlar öyle içten yazmışlar ki... Kimisi nasıl bu takıma tutulduğunu anlatmış, kimisi maç maceralarını, kimisi de duygularını dökmüş.
Trabzonspor olur da Kazım Koyuncu'ya değinmeden olur mu? Kazım Koyuncu'yla ilgili öyle güzel yazılar var ki... Keşke dedim keşke onu hayattayken tanıyabilseydim.
Kitabı okurken bir kere daha gurur duydum Trabzonsporlu olmakla...
Reklam