Kübra
@Zerdali
Okumadıkları kitaplardan olmayan alıntı paylaşanlar, bunları beğenenler, bunları anasayfamıza düşüren algoritma... Adı üstünde alıntı. Okumadıysan bir başkasınınkini referans alarak, emin olmadığın bir şeyi niye alıntılarsın? Sözde üniversiteler arttı. Eğitim seviyesi yükseldi(?) Ama daha bir bilginin doğruluğunu teyitten aciz tipler burada kitap okuyorum havasında. Keşke gerçekten okusanız. Eskiden uygulama şöyleydi böyleydi diyen insanların hasret duydukları şey kontroldü. Çünkü paylaşılan her alıntı bakın herr alıntı kontrol ediliyordu. Ama artık kontrol etmek veri akışının yüksekliğinden dolayı mümkün değil. Geldiğimiz nokta üç satırlık incelemeler, hakikati muamma alıntılar. Bir kitaptan bir alıntı peşine düşer ve o kitabı listemize katardık, yazarın mantığını ve üslubunu merak ederdik. Şimdi özellikle Tutunamayanlar'daki olmayan alıntıları dikkate alarak o kitabı okumaya kalkanları gördükçe, bu da zaten üç beş kişi olur, vay hallerine diyorum. Gülle gibi de bir kitap. Oku oku bitmez. :)
Az önce biri birine bu alıntı kitabın neresinde geçiyor diye bir de neredeyse özür dileyecek bir üslupla sormuş, diğeri de araştır desen araştırırım demiş. :)) Estağfurullah prenses, yorulma sen. Gözlerin acır.
Benim yapabileceğim ufacık iyilik, birine "Ben senin yanındayım" demek olamaz mı? Yetersiz ve güçsüz olduğumuz için sıradan olsak da, nazik bir yürekle hareket edebilmemiz yönünden kısacık bir anlığına da olsa, bizler de büyük birer insan olamaz mıyız?
Kimi zaman kendimi bütünüyle işe yaramaz biri gibi hissediyor ve umutsuzluğa kapılıyorum. Özellikle bana iyiliği dokunan, ilgi gösteren ve seven insanları hayal kırıklığına uğrattığımda, "Etrafındakileri mutsuzluğa sürükleyen bir insan kadar lüzumsuz biri olabilir mi? Başkalarını incitmek dışında bir şey bilmiyor muyum? Ben o kadarlık bir insan mıyım?" diye sorguluyorum ve kalbim parçalara bölünüyor.
Bu kalp kırıklığının ardından sadece sıradan bir insan olduğum sonucuna ulaşıyorum. Ne kadar çaba sarf edip ilerlemeye çalışırsam çalışayım, en nihayetinde vardığım nokta yalnızca alelade bir insan olduğum gerçeğini haykırıyor. Sıradan insan türüne ait olan benim, kaçınılmaz olarak başkalarını üzüp canını acıttığımı, kahkahayı paylaştığım gibi acıyı da paylaşmaktan başka seçeneğim olmadığını gösteriyor.
Dolma Kalem MerakıHayata Dair
Ben de onlardan biriyim. Sürekli yazmaya bahaneler arıyorum, buluyorum da. Öyle bir kalem ki ilham denilen safsataya bir selam verip, bir bakmışsınız bir yerlerden koşup geliyor sözcükler, "İşte! Buradayız! " diyorlar. Ellerim, masam sürekli mürekkep oluyor. Birini alsam diğerinde gözüm kalıyor. Bütün mesaim dolma kalemlerimle geçiyor. Peşinden gelen mürekkep ve defter merakı... Taze bir heyecan bu, her daim diri, her daim zarif. İyi ki icat edilmiş. İnsan, bu kalemlerle yazana dek aslında ne kadar harika aletler olduğunu idrak edemiyor. Dolma kalem alın.