Kübra
@Zerdali
Nasıl söyleyeyim gençlikte her şey yakışıyor, bomboş oturmak bile. Ama oturan, boş boş ayakta dikilenlerin yüz hatları yavaştan oturmaya başlayınca, daha az gülen, kendine inançsızlık dışarıdan bile sezilir olmaya başlayınca iste o zaman Kadıköy mendireğinde dizili martıların arasındaki karabataklar gibi görünülüyor. Artık beyaz ve oranın olunmadığı, yeni gelenlerin yanında göze batıldığı anlaşılınca, tek tek kalabalığın arasına karışma vakti geliyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Şimdi düşününce bu nedendi diye, herhalde kendimi elimle, parmağımla, aklımla değil hayalimdeki ve kendimce oluşturduğum bir olması gerekenle örtüştürdüğüm içindi diyebiliyorum. Hayalimdeki aklımda olduğuna göre bendeydi, demek ki ben "O" idim.
Bu incelemeyi okuyun çünkü bu kitabı okumanız gerek.
Murat Sezgin
@Muratsezgin
·İncelemenin bölümleri:
1. Ruhlar Evi -Genel
2. Romandaki Kadınlar ve Alt Tabaka İnsanlar(!)
3. Esteban Trueba’nın Öyküsü
4. Clara, Blanca ve Alba
5. Diğer önemli karakterler
6. Büyülü Gerçeklik
7. Neden Ruhlar Evi?
8. Şili Darbesi
9. Darbe Sırasında Öldürülen Şair
10. Kapanış
1. Ruhlar Evi -Genel (sadece bu bölümü de okuyup incelemeyi tamamlayabilirsin)
İsabel Allende’nin 1982 yılında yayımlanan ve Latin Amerika edebiyatının köşe taşlarından biri haline gelen Ruhlar Evi (La Casa de los Espíritus), tarihsel anlatı ile büyülü gerçekçiliğin iç içe geçtiği, unutulmaz bir aile destanı. Roman, Şili’nin karmaşık siyasi atmosferini ve toplumsal dönüşümünü bir ailenin kuşaklar boyu süren öyküsü üzerinden anlatmaktadır. Allende’nin kalemi, bireysel trajedileri bir toplumun yaralarıyla birleştirmiş, geçmişin hayaletleri romanın atmosferini şekillendirmiştir.
Romanın merkezinde yer alan Trueba ailesi, 20. yüzyılın başlarından itibaren değişen toplumsal dengeler ve bireysel kaderler arasında sıkışmış bir ailedir. Hikâye, büyük ölçüde aile patriği olan Esteban Trueba’nın gözünden anlatılır, ancak romanın asıl ruhunu oluşturan kadın karakterler – Clara, Blanca ve Alba – hikâyeye derinlik ve duygusal yoğunluk katar. Clara del Valle’nin psişik yetenekleri ve ölülerle kurduğu bağ, romanın büyülü gerçekçiliğini besleyen en önemli unsurlardan biridir. Clara, sadece geleceği görebilen bir kadın değil, aynı zamanda geçmişin ve geleceğin gölgeleri arasında bir köprü kuran bir figür olarak karşımıza çıkar. Onun sayesinde, roman yalnızca politik olayların değil, ruhsal bir dönüşümün de anlatısı hâline gelmiştir.
Esteban Trueba, roman boyunca ataerkil düzenin ve güç hırsının bir temsilcisi olarak karşımıza çıkar. İdealist gençliği, politik muhafazakârlığa ve otoriter bir babaya
Ne olduğumu, olduktan sonra öğreneceğim kadar göz görmedik bir şey olmaktı hayalim.
...öfkeden, ümitsizlikten... Derimi çatlatıp içinden çıkacaktım.