İmân duygu ve davranışlarda orta hallilik (itidal) ve hayırda devamlılık (istikrar) kaynağıdır. İnsanlar hatayı itidallerini kaybettikleri anda işlerler. İmân, ilâhî iråde ile irtibat kurmak demektir. Bu irtibat kesintiye uğrarsa, insan tehlike, zarar ve şerle karşı karşıya kalır.
Ben varlığım yokluğuma tercih edildiği için vardım!
Ben var edilmiştim!
Ben istenmiştim!
Ben var olmaktan memnun ve minnettardım.
Ben elbette şaşkınlık ve sevinç içinde, tepeden tırnağa ürpermeliydim...