-Ne düşünüyorsun, küçük?
-Gökyüzünü düşünüyorum.
-Ne gereği var gökyüzünü düşünmenin; yeryüzünü düşünmek yeter de artar bile. Daha yeni doğmuş olduğun halde yaşamaktan mı yoruldun?
-Hayır ama herkes gökyüzünü yeryüzüne yeğ tutar.
-Herkes öyle, ama ben değil. Çünkü gökyüzünü de yeryüzü gibi Tanrı yarattığına göre, burada olduğu gibi orada da kötülükle karşılaşacaksın. Ölümden sonra, yeteneklerine göre ödüllendirilmeyeceksin; çünkü bu dünyada sana haksızlık yapılırsa (bunu daha sonra, deneyerek, kendin öğreneceksin), öteki dünyada da aynı şeyi tekrarlamamalarının bir nedeni yok.