“ Bir kere çıktığınız eve geri döndüğünüzde artık orası sizin eviniz olmuyor. Size ait eşyalar , size ait hatıralarla dolu olsa da benim evim diyemiyorsunuz. Evim neresi bilmiyordum…”
“Çünkü insanoğlu hiçbir şeye başına bir,iki,üç kez gelen mucize kadar kolay alışamazdı.Evet! İnsan doğası böyledir, ona rastlantısal ya da geçici olarak vaat edilen bir şans süreklilik arz etmezse öfkeye kapılabilir. Böyledir insanoğlu ; öyleyse Andreas’tan neden farklı bir yaklaşım bekleyecektik ki ?”
''Kuşlar belki de hep uzakta, sadece gözlerimizle sevebileceğimiz bir mesafede kalmalı. En azından biz de uçana, onlarla birlikte gökyüzünde yan yana uçmayı öğrenene kadar. O gün gelinceye kadar kuşları hep başımızı yukarı kaldırarak sevmeliyiz, göklere bakarak. Bizi sevgisiyle göklere baktıran başka ne var ki!''