Revengfox
@Znk705
..
Lisans
Ankara
228 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Birbirimizin sıcaklıklığında yalnızlığı ağırlıyoruz
İmkansızın Şarkısı üzerine düşündüğümde şunu fark ettim: Her kitap, aslında okuyana kendi hayatından bir parça anlatır. İnsan neyi yaşıyorsa, neyin eksikliğini ya da acısını hissediyorsa, metinde onu
Allahın belası prense sövgülerimle...
Öncelikle sözlerime Prense lanetlerimi sunarak başlamak istiyorum. Çünkü bu haysiyetsiz, alçak ve namussuz (her türlü hakareti hak eden) adeta kötülüğün yer yüzündeki temsilcisi olan adama kurguda
Nietzsche'e bir çok yönden katılıyorum aslında. Gerçekten de insan yaşamı sözlü ve sözsüz ahlak oluşumlarından üstün ve bunlar insanı yaşama karşı kısıtlıyor ama şöyle de gerçek var birey olarak değil toplum olarak varız ve yaşıyoruz. Yine ahlak üzerine kim yorum ya da bir fikir öne sürmüşse hepsine antitezlerini vura vura çürütmeye çalışmış klasik Nietzsche. Ama çok ağır bir kitap ya. Ve bastıramadığı(ya da bilerek gözümüze gözümüze soktuğu) kadın düşmanlığı. Ama düşününce ahlak diye bir şey yok. Tamamen davranışlar üzerine kurulu farklı bir moda akımı anlayışı
Sinir krizi geçiriyorumHayata Dair
Öncelikle günlük hayatta erdem ya erdemsiz olarak nitelendirebileceğimiz kavramların anlamlarını bilmiyorsanız okuyun ama biliyorsanız kesinlikle boş verin. Açıkcası bir şeyi kırk defa yinelemiş hatta yinelemek için gerekçe ve anti düşüncelerle bu çember turunu adeta kutsal saymış(tabi yalnızca kendisi için, benim için adeta aynı şeyleri yazmak için yazmış çünkü bir katkısı yok) Düşünce basit: her kavramın erdemlisi olumsuzu ve olumlusu arasındaki orta noktadan geçer. Misal cesurluk ve ödleklik arası yiğitlik gibi, pinti ve savurgan arası cömertlik gibi gibi. Ama abi aklına gelen her kavramı tek tek yazıp örneklendirmek bambaşka ve acayip yorucu. Hem okuması ve eminim yazması niye böyle bir şey yaptı acaba. Kitabın sonuna kadar acaba şimdi başka bir şeyden bahsedecek mi diye okumaya devam ettim ama son sayfasına kadar erdemin orta noktada olmasına dair örneklerine devam etmiş. Bir de tek tek onları ayrı tanımlıyor ya sözlük okumuş gibi hissettim bir an kendimi ve bu gerçekten benlik değil. Bu kitabı bir düşünce ve fikir görmek için okumaya başlamıştım ama elde ettiğim tek şey bir düşünce için ne kadar çok örnek verilebilme ve yinelenebilme. Bir de epik sokrates'i gömme. Kısacası hayal kırıklığına uğradım!
yaralı gerçekler ve sonsuz acılarEdebiyat
İncelemem sadece şahsi düşüncelerim üzerine olacaktır. Eserin üslubu ya da herhangi bir özelliği üzerine eleştiri yapmayacağım. Sadece bende önceden beridir var olan sorgulama anlayışıyla birlikte