Midesinin hemen üstünde bir ağrı vardı, tekinsiz bir düşünceyi andıran bir endişe.
Yani dünyanın kederiydi; ruha nüfuz eder, umutsuzluk yayar, öyle ki, neden kaynaklandığını arar, bulamaz insan.
Bu dünya soğuk.
Rüzgar genelde ters yöne eser.
Limon ağaçları kurur.
Bahaneler hep hazır.
Güzel günler çabuk geçer.
İçimiz hep bir hoşça kal ülkesi.
Cahit Zarifoğlu