Halbuki huzur dolu görünen bu yerde, ölüm ile yaşam arasındaki en acımasız savaş veriliyordu. Savaşanlar dan biri düştüğünde ne çığlıklar atılıyor ne de kargaşa yaşanıyordu. Alarmlar çalmıyordu. Olayı bildirmek için kontrol odasından izlenen ve yaşam fonksiyonlarının bittiğini anlatan küçük kırmızı ışığın yanması yetiyordu.
Zorlukla yutkunurken birdenbire icinde derin bir boşluk hissetti. En azindan neden burada oldugumu biliyorum artık, diye düşündü. Zihninde tam olarak yem kelimesi belirmemişse de kancanın ucunda soğuk, karanlık, aç balıklarla dolu denize daldırılmayı bekleyen bir solucanın mutsuzluğunu hissetmiyor değildi.