Dağhan Dalgıç
@_Daghan_
Cool Cool Cool Cool Cool No Doubt No Doubt No Doubt
12 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
"Camın önünden geçerken sokak lambalarının yüzüne vuran ışığında, yanağından süzülen gözyaşları pırıl pırıl parlıyor. Bu çok garip çünkü babam hiçbir zaman başkası için ağlamaz. Ancak içkiliyken ve Roody McCorley ile Kevin Berry şarkılarını söylerken ağlar. Ama Margaret için ağlıyor ve içki kokmuyor."
İdare eder.
Kitap ilk kitaba göre kesinlikle beklentilerimi karşılamadı. İlk kitaptan yola çıkarak çoğu şeyi zaten çözüyorsunuz(kitabın girişinde kimin konuştuğunu, genel olarak asıl kötümüzün kim olduğunu) kesinlikle kolayca anlayabilirsiniz. Şaşırdığım noktalar elbette oldu fakat bana ilk kitaptaki o hissiyatı veremedi. Ayrıca mantık hataları olduğunu düşünüyorum. Mesela Brock'un kitabın başında Millie'nin başına bişey geldiğinden şüphe ederek Millie'nin evine gitmesi ve kapıyı tıklatırken "Orada olduğunu biliyorum." Demesi resmen saçmalıktı. Bunun gibi gizemi arttırmak için(Bi ara da Millie'nin telefonda konuştuğu birisi onun o anda üstüne olan tişörtü bildiğini ima ediyordu) koyulan şeyler bi sonuca ulaşmadı, anlamsızdı. Ayrıca Millie karakterinin bazı saçma hareketleri de gerçekten sinir bozucu(Bu her iki kitapta da böyle). İlk kitap daha hoşuma gitmişti ve beni oldukça etkilemişti. Bir gerilim kitabı olarak kesinlikle kötü bir kitap değil fakat keşke tadında bırakılsaymış.(Bu arada keşke Enzoyu görmüşken Nina'yı da görebilseydik:)). Kafa dağıtmak, reading slumptan çıkmak için güzel bir kitap ama ilkinin tadını verememiş malesef.
