youtu.be/Uuz_9NWqbvE
Beni kör kuyularda
Merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak
Yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki
Bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın;
Beni, sensiz bıraktın..
Ümit Yaşar Oğuzcan
Bir Şaman öğreti şöyle der.
Doğada hiçbir şey kendisi için yaşamaz..
Nehirler kendi suyunu içemez..
Ağaçlar kendi meyvelerini yiyemez..
Güneş kendisi için ısıtmaz..
Ay kendisi için parlamaz..
Çiçekler kendileri için kokmaz.
Toprak kendisi için doğurmaz..
Rüzgar kendisi için esmez..
Bulutlar kendi yağmurlarından ıslanmaz..”
Doğanın anayasasında ilk madde şudur..
Herşey birbiri için yaşar..
Birbiri için yaşamak, doğanın kanunudur.
Eski çağlardan süre gelen anlayıştı bu.
Bütünlüğü anlatırdı..
Özü iki cümleydi..
“Ben biz olduğumuz zaman ben olurum.”
“Ben, ben olduğum için sen, sensin.”
Yaşam, bilsen de bilmesen de hep sen kokar. Bilinç ve bilinçaltı senin ürettiğin tesirlerle yaşamı kurgular. Sen, senden açılanı sensiz seyrettiğin sürece rüyadasın. Kendi onayını yaşadığında gördüğünde gerçeksin.