“Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü, bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir."
“İnsan, bazen kendi evinde bile yabancılaşır kendine ait sandığı hayat, bir anda anlamını yitirir ve her adım yalnızlıkla çarpışır. Kendi gölgesi bile artık tanıdık gelmez insana.”