♔ Onsra ♔
@_Passenger__
Reads a little, travels a little ❥
Zamanın Kıyısında: Bir İstanbul·615 syf.·
10/10
2026 14. kitabı
Ahmet Ümit’in okuduğum ilk kitabı olan İstanbul Hatırası, beni beklediğimden çok daha derinden etkiledi. İstanbul’da yaşayan biri olarak, bu kitabı okumak benim için yalnızca bir polisiye takip etmekten ibaret değildi; adeta kendi hayatımın içinden geçen bir hikâyeye tanıklık etmek gibiydi.
Her sayfada doğduğum, büyüdüğüm, defalarca yürüdüğüm sokaklardan geçtim. Bildiğim yerleri bu kez bir romanın atmosferinde, bambaşka bir gözle görmek, okuma deneyimini daha da yoğun ve gerçek kıldı. Sanki şehrin kalabalığında her gün fark etmeden yanından geçtiğim taşlar, duvarlar ve sokaklar birer birer dile geldi.
Roman boyunca süren merak ve gerilim, beni sayfaların içinde tutarken, asıl etkiyi sonu bıraktı. Hiç ummadığım bir şekilde bitmesi ve o son sahnenin yarattığı duygu, beni derinden sarstı. Okumayı bitirdiğimde sadece bir olayın çözülüşüne değil, aynı zamanda insanın içindeki kırılganlığa ve geçmişin ağırlığına da tanıklık etmiş gibi hissettim.
Benim için bu kitap, sadece sürükleyici bir hikâye değil; tanıdık bir şehri ve duyguları yeniden keşfetmek oldu. Ve bazı kitaplar vardır, kapağını kapattıktan sonra bile insanın içinde bir süre daha yaşamaya devam eder… Bu da onlardan biri olacak .
Amor Fati·370 syf.·1000Kitap
10/10
2026 8. kitabı
Bazı kitaplar vardır; hikâye anlatmaz, insanın içini açar. Nietzsche Ağladığında tam olarak böyle bir roman. Irvin D. Yalom, felsefe tarihinin güçlü ve sert figürlerinden Friedrich Nietzsche’yi, kırılganlığı ve insan olmanın ağırlığı üzerinden yeniden kurgulayarak okuru zihinsel ve duygusal bir yüzleşmeye davet ediyor.
Bence romanın en etkileyici yanı, güçlü görünen zihinlerin bile derin yalnızlıklar ve bastırılmış acılar taşıdığını göstermesi..
Roman ilerledikçe şunu fark ediyoruz: İnsan başkalarını çözmeye çalışırken aslında kendine çarpıyor.
Nietzsche Ağladığında, güçlü olma takıntımızı sorgulatan bir roman. Ağlamanın zayıflık değil, yüzleşme cesareti olduğunu hatırlatıyor. Okuyucuya şu soruyu bırakıyor:
İnsan gerçekten özgür olabilir mi, yoksa korkularının etrafında mı yaşar?
Ben kendimce bu kitaptan çok güzel notlar çıkardım hayatıma dair. Evet bitirmem uzun sürdü çünkü sindire sindire okumak istedim iyi ki de öyle yapmışım. Bazı kitaplar gerçekten bir solukta değil de derin derin nefes alıp vererek okunması gerekiyor .
Belki de AZ , çoktan daha fazladır ..·355 syf.·
Hakan Günday ’ın 
Kinyas ve Kayra’dan sonra okuduğum ikinci kitabı oldu.
Bu kitabı da beğeneceğimi biliyordum ve öyle de oldu .
Kitap Derdâ ve Derda'nın ayrı hayat hikayelerin yer aldığı iki bölümden oluşuyor sonunda da bu iki karakterin denk gelişinden bahsediliyor.
En hoşuma giden Oğuz'cum Atay oldu. Tutunamayanlar'ın olduğu bölümlere geldiğimde kitap elimden düşmedi :)) Oğuz Atay adının geçtiği her cümlenin altını çizdim diyebilirim:)
Kitap hakkında ne yazsam AZ kalır.. Bazı bölümlerde öfkelendim , sinirlendim hatta küfür ettim . Bazı yerlerde kanım dondu , midem bulandı . Ama yine de devam ettim çünkü hayatın gerçeklerini okuyordum.. Yazar bunu itinayla işliyor içimize , küfür argo evet var ama ben bu dili seviyorum ;)
Yer altı edebiyatı sevenlere tavsiye ederim :)1000Kitap
10/10
2025 51. kitabı
Dikkat ! Bu kitap 200km/s hızda ilerliyor·480 syf.·
10/10
2025 35. kitabı
İyiler her zaman kazanmaz .
Murat Menteş ‘in okuduğum 2. Kitabı oldu ve 480 sayfa kitabı 1 hafta içinde hiç sıkılmadan okudum. Kitabın bu kadar hızlı bitmesinin temel sebebi, yazarın aklından geçenleri süzgeçten geçirmeden yazması anlamına gelen “bilinç akışı tekniğiyle” kaleme alınmış olması olabilir.
Murat Menteş Kelime cambazı, mizaha mizah yapan zeki şey. Kafa karıştıran. Sen çok yaşa. Sen hiç durma. Sen sürekli yaz. Sen sürekli saçma saçma kurgularla kitap yaz. Sen karakterlerine abuk sabuk isimler ver. Sen yazarken herşeyi abart. Sen yazdığının türü ne olsun diye takılma ; polisiye, aşk, roman, hikaye, felsefe harmanla dök ortaya. Sen gelişine vur.
Ah Şebnem iki adam da sana yanıp tutuşurken nasıl bu kadar pasif kalabildin , kitapta en çok senin duyguların samimi gelmedi :)
Müntekim’in yazdığı mektupları asla unutmayacağım , böyle bir aşk görülmemiştir görüldüyse de anca böyle kitaplarda filmlerde :)
Bu kitabı okumama vesile olan arkadaşıma teşekkürlerimi bir borç bilirim :))
Dizi izler gibi çekirdeğinizi çayınızı yanınıza alın ve kitabı okumaya başlayın , zaten başladıktan sonra bırakamayacaksınız :)
Herkesin bir Hira’sı vardı..·208 syf.·
10/10
2025 15. kitabı
Yazarın okuduğum ilk kitabı ve kendisiyle karşılaşmamız asla tesadüf olmadı, ruhumun sıkıldığı bu dönemde kitabı karşıma çıktı ve bu karşılaşmanın tevafuk olduğuna kitabı bitirince daha çok inandım .
Kitap; Osmanlı padişahı Kanuni Sultan Süleyman ve süt kardeşi Derviş Yahya Efendi’nin hikayesini anlatıyor .. Bir tarafta toprakları için cihat eden Osmanlı Sultanı, diğer tarafta kendisini Allah yoluna adayan , dünya denen gelip geçici bir yerde mânâsını arayan ve bulan gönüllerin Sultanı ..
Ölüm bir son mudur yoksa başlangıç mı ? Nasıl ki anne karnında 9 ayın sonunda oradaki hayatımız sonlanıp dünya denen bu gezegende gözümüzü açıyorsak , dünyadan giderken de aslında yeni bir başlangıç bizi bekliyor diyor .. Aslında ruhlarımız evvelden beri var ve sadece beden giysisine bürünmüş .. Ölünce sadece bu giysi ölecek , Ruhumuz özgürlüğüne kavuşacak.. “Herkesin bir Hira'sı vardı her nereye gitse gönlünde taşıdığı. O vakit bir yeri kendine mesken etmeli bütün dünyayı bir mezara gömüp ölmeden evvel ölmeliydi.” Sözüyle bunu öyle güzel anlatıyor ki ..
Kitabı daha fazla detaylandırmadan cümlelerime son verirken ben aşırı beğendim ve bu dönemimde ruhuma da yüreğime de şifa gibi geldi .. Şu dünya telaşından biraz da olsa uzaklaşıp nefes almak isteyenlere , şifalanmak isteyenlere tavsiye ederim .
Huzur Dolu Okumalar ..