Ramiz Sevdar Amrahov
@_RamiZ_
Evet, yalnızca bir gezgin, yeryüzünde bir yolcuyum ben! Ya sizler daha önemli şeylerle mi meşgulsünüz?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Her çeşit cinsel sevginin temelinde, yaratılması gereken varlığa yönelmiş bir içgüdünün bulunduğunu kesin olarak anlatabilmek için daha daha derin çözümlemeler yapmak gerekir. Şimdi, bunu yapmaya çalışalım. Her şeyden önce, aşkta, erkeğin, yapısı gereği vefasızlığa; kadının ise vefalı bir davranışa eğilimli olduğunu söyleyelim. Erkeğin aşkı, doygunluğa erdiği andan sonra, gözle görülür biçimde azalır; önüne çıkan her kadın, elde ettiği kadından daha çekici gelir ona; çeşitliliği arzulamaya başlar. Bu, doğanın amacının, türün sürdürülmesi ve elden geldiğince çoğaltılması olduğunun sonucudur. Erkek, bir yılda, yüzden fazla çocuğu kolaylıkla yapa bilir; oysa kadın, ne kadar erkekle sevişirse sevişsin, yılda ancak bir çocuk yapabilir. ( Bir batında birden fazla çocuk dünyaya getirme durumunu saymazsak.) İşte bundan ötrü, erkeğin gözü her zaman başka kadınlardadır; oysa kadın, bir tek erkeğe iyice bağlanır. Çünkü doğa onu, kendisi farkına varmaksızın, gelecekte doğacak çocuğun besleyicisini ve koruyucusunu elde tutacak biçimde davranmaktadır. Bu bakımdan, evlilik hayatında erkeğin gösterdiği sadakat yapay, kadınınki ise doğal ve kadının kocasını aldatması, hem sonuçları bakımından nesnel olarak hem de doğaya aykırı bulunmasından dolayı öznel olarak, erkeğin aldatmasından daha güç bağışlanan bir suç olarak görülmüştür.
Foucault farklıdırFelsefe
Kanın oluk gibi aktığını görmeye" alışan halk, "intikamın, ancak kanla alınabileceğini" çabuk öğrenmektedir. Birçok hasmane kuşatmaya konu olan bu törenlerde, silahlı adalet ile tehdit edilen kurban arasındaki ölçüsüzlüğün birbirleriyle kesiştikleri görülmektedir;Joseph de Maistre bu ilişkide, mutlak iktidarın temel mekanizmalarından birini bulacaktır: cellat, hükümdar ile halk arasındaki dişli görevini görmektedir; onun taşıdığı ölüm, serf haline getirilmiş köylülerin Saint-Petersburg'u bataklıkların ve salgın hastalıkların üzerinde inşa ederken taşıdıkları ölüm gibidir: bu ölüm evrensellik ilkesidir; despotun tekil iradesini her kes için bir kanun ve bu yok edilen bedenlerin her birini devletin yapısı için bir taş haline getirmektedir; masumlara darbe indiriyor olmasının bir önemi yoktur!
Toplum...Edebiyat
Tanık yoktu, ayrıca olsaydı bile hiç kimse yaşananları anlatsınlar diye onları bu mahkemeye tanık olarak çağırmayacağına göre,birinin bize olayların neden başka türlü deyil de böyle geliştiğini nereden bildiğimizi sormasında anlaşılmayacak bir şey yok,verilecek cevap şudur,bütün hikayeler evrenin yaratılış hikayesine benzer,o anda orda kimse yoktur,kimse tanık olmamıştır ama yine de olanları her kes bilir.
