Zenji
@_TemetNosce_
127 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Bizler kederli perişanlıklar içindeyken, bir horozun, yakından veya uzakta, ahşap kaldırımdaki berbat pazar günü durgunluğunu kırarcasına, hatta yas evinin bekçisiymişçesine öttüğünü duyduğumda, kendi kendime, "Her halükarda içimizde iyi durumda olan biri var" diyorum - ani bir coşkunlukla kendime geliyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Felsefemiz, ufuktan berideki her çiftlikte öten horoza kulak vermediği sürece geri kalmış sayılır. Genellikle bu ses bizlere uğraşlarımız ve düşünme alışkanlıklarımızla paslanıp eskidiğimizi haber verir. Onun felsefesi bizimkinden daha güncel bir zamana yaklaşır . Onda yepyeni bir Yeni Ahit'i çağrıştıran bir şey vardır: şimdiki ana göre İncil... Geri kalmamış, erken kalkıp yola düşmüş, tam zamanında olması gereken yerde, zamanın en ileri safında. Bu, Doğa'nın bir sağlık ve esenlik ifadesi, tüm dünya için bir böbürlenmedir fışkıran bir pınar misali sağlıktır, zamanın bu son anını kutlamak için Esin Perileri'nin yepyeni kaynağıdır...
Yaşam özgürlüğüne tutunan kimse, yasa - koyucuyla olan ilişkisi sayesinde tüm yasaların üzerindedir. "Budur esaretimizi gerektirmeyen capcanlı vazife", der Vişnu Purana, "budur özgürlüğümüz için olan bilgi: tüm öteki görevler sadece bezginliktir; tüm öteki bilgi, şu ya da bu sanatçının hinliğidir."
Özgür yaşa ey sislerin çocuğu - çünkü bilgi söz konusu olduğunda, hepimiz sislerin çocuğuyuz!
Gerçekten iyi olan bir kitap, Batı'nın çayırlarında veya Doğu'nun cangıllarında keşfedilen yabanıl bir çiçek misali doğaldır, beklenmedik ve anlaşılmaz bir şekilde zariftir, kusursuzdur.