İnsanlar yalnızlığa ne kadar az değer veriyorlar! Yalnızlığın doğurduğu her şeyi kısır ilan etmeye bakıyorlar hemen; yalnızca toplumsal değerlere bağlı kalıp, her birinin bu değerlere katkı sağladığı yanılsamasıyla oyalanıyorlar. Her biri bir şey yapmak, gerçekleştirdiği şeyler sayesinde yaşama tutunmak istiyor. Gerçekleştirdiği şeyler kül olmayacakmış gibi!
Büyük bir delilik içermeyen yaşamlar değerden yoksundur. Öyle bir yaşamın bir taşınkinden, bir tahta parçasınınkinden ya da bir yabani otunkinden ne farkı olabilir?
Tabii dünyada her şey gülüp eğlenmekten ibaret değildir, kahkahalarla gülenlerin yanında her dem gözyaşı dökenler de bulunacaktır, hem de bu anlatacağımız olayda olduğu gibi bazen gülenlerle ağlayanların nedenleri ortak olabilir hayatta.