Tuğba D.
@_Vanitas
Çağımızın en büyük felaketi hiçbir şeyin olgunlaşmaya izin vermeden, bir sonraki anda, bir öncekini tüketmesidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
-İnsan Türk olur da, nasıl Kemal Paşa'dan yana olmaz?
Uzak-iz
Bir haritanın kıyısında yaşıyorsun adı silinmiş bir yer gibi, ben yolunu ezbere biliyorum. Rüzgârın yönü değişince sana varırım sanıyorum ama her seferinde başka bir mevsime düşüyorum. Kapıların yok senin açıp girebileceğim ya da hep yanlış eşiğe geliyorum. Bazen bir nehir oluyorsun, kıyına oturuyorum; suyun akıyor ama ben geçemiyorum. Bazen bir şehir gibi ışıkların yanıyor uzaktan bakınca, yaklaşınca kör karanlık. Ve ben, sana her gelişimde biraz daha kaybolmayı öğreniyorum.
Her akşamüstü sanıyorum ki, artık dünyanın sonu gelmiştir. Üzerinde yaşadığım bu toprak, ya içindeki gizli dert ile şişip çatlayacak ya da bir dehşetli gürültü ile yerin dibine doğru çöküp gidecektir.
Yazıklar olsun, seni sevmesini bilmeyenlere; ey gamlı ülke!.. Seni sevip, senin sessiz dramın içinde gömülüp gitmekten korku çekenlere!.. Taşın, toprağın ne bitmez bir sabır ve mukavemet hazinesidir! İnsan, senin göğsünde ya destani bir kahramanlığa erer ya da en ilahi mizaçlı velilerin feragat ve mahviyet derecesine varır.