Nur
@____Nur
𐱅𐰇𐰼𐰰
Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum.
Benim dengemi bozmayınız..
Okumak özgürlüktür
Şu anda okuduğu kitap
Merhaba
Yazarla tanışma kitabım ilk kitabı 
Tekvin ile olmuştu. Tarih, mitoloji, şifreler, sırlarla örülü kitabı elimden bırakamadan okumuştum.
6 yıl sonra gelen 
Gizlenen, okuru beklediğine pişman etmeyen müthiş bir kitap.
Kitabın beni ve benim gibi milli duygularını uçlarda yaşayan okurları etkileyecek bir kurgusu var. Yazılanların kurgu olduğunu bilsem de yüreğim taşarak okudum tüm kitabı.
Kitaplar hakkında inceleme yazarken kitabın konusundan ziyade yaşattığı duyguları paylaşmayı severim ama bu kez kısaca konusu hakkında da bir şeyler yazmak istedim. Merak edip okumak isteyenlere fikir vermesi açısından.
Yıl 2035, İstanbul depremi gerçekleşmiş, şehirde büyük yıkım ve karışıklık var. İnsani yardım adı altında koalisyon kuran devletlerin askerleri her yerde. Bu bahaneyle tarihi eserlere gizli saldırı planları devrede, ama öncelikleri büyük deha Mimar Sinan eserleri. Nedenini kitabın sayfaları içinde buluyoruz. Şehirde yaşanan bu sessiz işgali farkeden isimsiz kahramanlar tıpkı Kurtuluş Savaşı'ndaki gibi yeraltı örgütlenmeleri ile zamana karşı bir yarış içindeler. Bu kez karşıdaki düşman sadece gözle görülen değil yapay zeka yardımıyla büyüyen bir dev.
Dan Brown'un bütün kitaplarını okumuş bir hayranı olarak bu kitabın pek çok Brown kitabını geride bıraktığını söyleyebilirim.
Tarih, bilim, matematik, şifreler, sırlar, din, tarikatlar, mitoloji gibi araştırmaya dayalı konuları büyük emek vererek kitapta toplamak aynı zamanda bunu kitabın temposunu düşürmeden, okurun merak duygusunu yitirmeden yapabilmek her yazarın harcı değil.
Sevgili 
Arif Ergin'e sevgilerimi sunuyorum, kalemi daim olsun..
Tekvin ile olmuştu. Tarih, mitoloji, şifreler, sırlarla örülü kitabı elimden bırakamadan okumuştum.
6 yıl sonra gelen Gizlenen, okuru beklediğine pişman etmeyen müthiş bir kitap.
Kitabın beni ve benim gibi milli duygularını uçlarda yaşayan okurları etkileyecek bir kurgusu var. Yazılanların kurgu olduğunu bilsem de yüreğim taşarak okudum tüm kitabı.
Kitaplar hakkında inceleme yazarken kitabın konusundan ziyade yaşattığı duyguları paylaşmayı severim ama bu kez kısaca konusu hakkında da bir şeyler yazmak istedim. Merak edip okumak isteyenlere fikir vermesi açısından.
Yıl 2035, İstanbul depremi gerçekleşmiş, şehirde büyük yıkım ve karışıklık var. İnsani yardım adı altında koalisyon kuran devletlerin askerleri her yerde. Bu bahaneyle tarihi eserlere gizli saldırı planları devrede, ama öncelikleri büyük deha Mimar Sinan eserleri. Nedenini kitabın sayfaları içinde buluyoruz. Şehirde yaşanan bu sessiz işgali farkeden isimsiz kahramanlar tıpkı Kurtuluş Savaşı'ndaki gibi yeraltı örgütlenmeleri ile zamana karşı bir yarış içindeler. Bu kez karşıdaki düşman sadece gözle görülen değil yapay zeka yardımıyla büyüyen bir dev.
Dan Brown'un bütün kitaplarını okumuş bir hayranı olarak bu kitabın pek çok Brown kitabını geride bıraktığını söyleyebilirim.
Tarih, bilim, matematik, şifreler, sırlar, din, tarikatlar, mitoloji gibi araştırmaya dayalı konuları büyük emek vererek kitapta toplamak aynı zamanda bunu kitabın temposunu düşürmeden, okurun merak duygusunu yitirmeden yapabilmek her yazarın harcı değil.
Sevgili Arif Ergin'e sevgilerimi sunuyorum, kalemi daim olsun..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Merhaba
Yazar Ayn Rand'ın okuduğum ikinci kitabı Hayatın Kaynağı sadece bir roman değil aynı zamanda özgür irade ile boyun eğmenin çatışmasını mimarlık mesleği üzerinden yapan bir felsefe kitabı.
Bu kitap özgünlüğünü korumak isteyen her bireyin hikayesi. Çünkü yaşamın kaynağı insanın yaratıcı aklı ve özgür iradesidir.
Buna saygı duymak; kendimize ve hayata saygı duymaktır.
Kitabın ana karakteri Howard Roark;
Asi mimar, özgün,uzlaşmaz, yaratıcı, üstün yetenek, kendi doğruları için yaşayan ve savaşan, bundan asla taviz vermeyen toplumun beklentilerini umursamayan, "ben" demekten çekinmeyen Howard Roark.
Tek isteği mesleğini yaparken özgün kalabilmek. Çizimlerinin tek bir çizgisinin bile değiştirilmesine tahammülü olmayan, bu uğurda mesleğinden vazgeçmeye bile hazır, kimselere benzemeyen Howard Roark.
Tam zıt karakterde mimar Peter Keating'i görüyoruz.
Fikir hırsızı, ayak oyunlarıyla insanları işinden eden, sürekli onay bekleyen, şöhret uğruna ruhunu satan, trajik, iki yüzlü bir karakter.
Kitabın (bana göre) en sevimsiz karakteri Ellsworth Toohey; aşağılık bir adam. Görünüşte alçakgönüllü, fedakâr, güçlü hitap yeteneği olan, yazdığı köşe yazılarıyla toplumu istediği gibi yönlendirme potansiyeline sahip, zekasını sadece çıkarları için kullanan;
perde arkasında ise insanları sürü psikolojisi ile idare ederek iktidar kazanma peşindeki sinsi karakter Toohey.
Kitabın dördüncü önemli karakteri Gail Wynand; sıfırdan gelerek bir medya imparatorluğu kuran, kapitalist düzende, günümüz deyimiyle yazılı ve görsel medyada "algı" yaratarak insanları istediği gibi etkileme ve yönetme gücünü kullanan medya patronu.
Ve kitabın kadın kahramanı Dominique; Roark'ın ruh ikizi diyerek sanırım O'nu anlatmış olurum.
Yazarın felsefesine katılır ya da katılmasınız ama bu kitap okunmayı
Yazarla tanışma kitabım ilk romanı Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar kitabıyla olmuştu.
İyi bir öykü yazarı olduğunu ise bu kitabı bitirdiğimde anladım.
Günlerden Kırmızı 12 kısa öyküden oluşuyor.
Bir solukta okunan değil, pek çok sayfada soluksuz bırakan, göğsünüze taş gibi oturan hikayeler..
Yakın tarihte ülkemizde yaşanan, acısı ve izleri hiç geçmeyecek toplumsal olayları kaleme almış yazar..
Unutmayalım diye...
~~~
..uyusam, uyansam, uyusam, uyansam, uyusam.
Kaybolsam.
Kimse görmese, bilmese beni.
Unutsa..
Unutsam adımı, kendimi, her şeyi unutabilsem. Unutur mu insan bunca şeyi?
Silebilir mi hafızasından, etinden, yüreğinden?
Zaman izin verir mi unutmama?
Unutsam, uyansam.
Görünmez olsam, yok olsam. Bıraksam kendimi boşluğa..
syf. 15
Niyetim sadece Thomas Bernhard'ın bir kitabını okumaktı.
Tesadüfen bir paylaşımda Bernhard kitaplarını görüp, okuyan arkadaşıma önerisini sormamla otobiyografi serisine başladım.
Bitirdiğimde, tavsiyesine güvendiğim arkadaşıma teşekkür ettim.
Bu seri hakkında 1 k'da yazılmış şahane yorumlar okudum, tekrara düşmemek adına kısaca düşüncemi yazacağım.
Kronolojik bir hayat öyküsü okuyacağımı düşünürken çok daha fazlasıyla karşılaştım.
Çocukluğu dünya savaşı yıllarına denk gelen yazarın, yaşadıklarından çok o yıllara dönüp baktığındaki hislerini okuyoruz ki bu benim en sevdiğim taraf oldu.
Okul yılları, geçirdiği ağır hastalıkla ve hayatla mücadelesi, en çok da yalnızlığı..
Yaşadıkları çok dramatik olsada yazarın bunu aktarma şekli çok gerçekçi.
Babası tarafından kabul edilmemiş evlilik dışı doğan bir çocuk Thomas, annesiyle ilişkisi de kopuk, sevgisiz.
İhtiyacı olan ilgiyi, şefkati, hayat felsefesini büyükbabasından alıyor, büyükbabası aynı zamanda onun yol göstericisi, koruyucusu ve bence hayatındaki en büyük şansı.
O sert üslubunun sebebini çocukluğunun satır aralarında buluyorsunuz.
Siz de benim gibi Thomas Bernhard okumak istiyorum ama hangi kitabından başlamalıyım diyorsanız doğru yerdesiniz.
Bu seriyi okuduktan sonra yazarın diğer kitaplarını okumak daha yerinde olacaktır.
Not: Çocuk otobiyografi serisinin son kitabıdır, incelememi bu kitaba yaptım ama sıralama aşağıdaki şekildedir.
Neden
Kiler
Nefes
Soğuk
Çocuk
Okuduğum kitaplar hakkında inceleme yazarken, kitabın konusundan ziyade bana hissettirdiklerini paylaşmayı seviyorum.
Şermin Yaşar, öyküleriyle tanışıp çok sevdiğim bir yazar. Onun öykülerinde kısa olsun, uzun olsun az şey yazarken çok şey anlattığını farkedersiniz. Süslü, abartılı değildir cümleleri. Hüzünlü bir anı dramatize etmez, en doğal haliyle aktarır okuyucuya. Kullandığı basit dil, hayatın içinden, yaşayan capcanlı bir dildir. Bu yüzden su gibi akar satırlar. Yazarın tüm bu yazım özellikleri bu kitap için de geçerli.
Gelelim konumuza..
Selime teyze ve Meltem iki farklı kuşağın kadınları. İkisi de yaşadıkları hayata kırgın, onları bir köy evinde buluşturan kader mi, tesadüf mü?..
Biraz susarak, biraz içlerini dökerek birbirlerinin yaralarına dokunuyorlar.
Çok sevdiğim bir alıntıyı da paylaşarak keyifli okumalar diliyorum.
Herkes dertte değil, herkes derste.
Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek..
