Ancak layığınca sevilmiş çocuklar bıçağın kanatabileceğini, kötü bir sözün can yakabileceğini bilebilir. Kâinatı, yurdunu, insanlarını sevebilen anne babalar; çocuklarını hayatın seslerine açabilen anne babalar başkasını incitmenin bir insan için ne büyük bir zillet olduğunu anlatabilir.
Bir biletle günün
En güzeli iki saatini satın alıyorum Neden girmeyeyim ki?
Baba korkusu yok, usta korkusu yok
Annemin zayıf elleri, ölü gözleri Kardeşlerimin sıska cılız gövdeleri yok. Yoksulluk yok, acı yok;
Olsa da öyle kısa sürüyor ki
Dışardaki kötülükler içerde...
Düşlerimi satın alıyorum, yalnızlığımı içimde umudun kırık aynaları
Yüreğim bunalıyor gerçeğin gergefinde Bir biletle bırakıp gökyüzünü kapıda Kırık tahta koltuklarda, hüzünlü Alacakaranlığımı yaşıyorum.
Neden girmeyeyim ki
Günlerce, günlerce avunuyorum