"İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün."
Aklımda yine çok eski bir soru... Yüzlerce yıldır her şairin cevabını kovaladığı o soru...
Gitmek mi zor, kalmak mı?
Eğer bulunduğunuz yerde hayallerinizden uzakta yaşamaya mecbur kalacaksanız, elbette kalmak çok daha korkunç bir hapislik bana göre...
İçimde dönüp duran duygular, çantamdakilerden hem daha fazla hem daha karışık...
"Severken gitmek çok acı." derler ve ben tahmin bile edeme- miştim onun neden benden gittiğini. Şimdi ben de gidiyordum işte. "İkimiz" diye bir şey varken her şey çok güzeldir, ancak biri gittiğinde ayrılık ve acı başlar.
Peki diğeri de gidince geriye ne kalır?
Kitapta yazdığı gibi belki ayrılık lazımdır doğru yerde buluşmak için. Belki insaflı bir yazara denk geliriz de bir şarkıda ya da bir kitapta buluşturur yine bizi.
Suçladıklarım, özleyeceklerim, belki de artik hiç görmek istemeyeceklerim içimin kör kuyularına düşmüş gibiydi.
Geride bırakmıştım sahip olduğumu düşündüğüm pek çok şeyi. Azdaki çoğu, varlıktaki hiçliği, kötüdeki iyiyi, iyideki zulmü keşfetmek için çıkmıştım bu yola.