İnsanlar gerçeği ancak acı çekme yoluyla görebiliyorlarsa kabahat bizimki gibi köle toplumlarındır. Gerçek yalnız acı içinde değil, mutluluk içinde de keşfedilebilir. İnsanın sevinç içinde, özgürce bir açık düşünüşe ulaşması kadar büyük utku olabilir mi?