Bütün kelimeler toparlanıp kenara geçmiş, hah, hadi bakalım, şimdi topla toplayabilirsen dağıttıklarını, bizden bu kadar, diyerek kollarını kavuşturmuş, bana bakıyorlardı. Edis’in bana baktığı gibi.
Neler yaşadık biz Ayda? Neler oldu bize?
Ne yapsan dolmayan bir boşluk var mı şimdi senin de içinde? Sanki ben şahane bir bütündüm bir zamanlar. Bin parçalı bir yapboz gibiydim. Bir gün tam ortadan bir parçam düştü sanki. Sonra bir tane daha, sonra bir başkası daha.