« Sanki daha soluk, ikinci bir hayat yaşıyor ve ilk ve gerçek hayatını uzun bir zaman önce sonlandırmış gibi hissediyordu. Günlerinin diğer insanlarda olduğu gibi onu hızla mezara yaklaştırdığını düşünmüyor, aynı kendi mezar taşı gibi taşlaşmış bir vaziyette günlerin kıyısında bekliyordu.»
Sayfa 387 - Aylak Adam Kültür Sanat Yayıncılık I. Basım: Haziran 2013, İstanbul·Kitabı okudu
« Bazen insanlardan ve dünyadan giderek uzaklaşıyor gibiydi. Herkes gözünde küçüldükçe küçülüyor ve söylenen sözler çok uzaklardan kulağına çarpıp önemsiz bir yankı gibi kayboluyordu. (...) Ruhu büyük acılara çoktan alışmıştı ve yeni acılar epeydir beklenen birer kardeş gibi diğerlerinin arasına katılıyordu. Artık eskisi gibi şiddetle öfkelenmiyor, coşkuyla sevinmiyor ve ağır acılar çekmiyordu.»
Sayfa 269 - Aylak Adam Kültür Sanat Yayıncılık I. Basım: Haziran 2013, İstanbul·Kitabı okudu