Pavlus: Örnek Kişilik (!)Tarih
Pavlus, her konuda cemaatini "kendisini örnek almaya" ve "kendisi gibi olmaya" çağırır (Korintoslular'a Birinci Mektup, 4/16; Galatyalılar'a Mektup, 4/12; Filipililer'e Mektup, 3/17; 2; Selevkoslular'a İkinci Mek- tup, 3/7); "Ben Mesih'i örnek aldığım gibi siz de beni örnek alın" (Korintoslular'a Birinci Mektup, 11/1) der.
Bu örnek alma yalnızca inanç bağlamında değil, yaşam tarzında da geçerlidir. Meselâ, evlilik konusunda bütün insanların kendisi gibi davranmalarının iyi olacağını ifade etmektedir (Korintoslular'a Birinci Mektup, 7/7). Filipililer'e mektubunda ise şunları söylemektedir: "Benden öğrendiğiniz, kabul ettiğiniz, işittiğiniz, bende gördüğünüz ne varsa, onu yapın. O zaman esenlik veren Tanrı sizinle olacaktır" (Filipililer'e Mektup, 4/9).
Hatta Pavlus, yalnızca örnek alınmayı istemekle kalmaz, insanlardan kendisini "Tanrı'nın bir meleğini" ya da "İsâ Mesih'i" kabul ettikleri gibi kendisini benimsemelerini (!) talep eder (Galatyalılar'a Mektup, 4/14).
Sayfa 35 - İsam Yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Pavlus'a Yönelik Tenkitler ve Pavlus'un SavunmasıTarih
Pavlus'a yönelik birçok eleştiri arasında onun bir havâri olmadığı, insanlara anlattığı öğretilerin İsâ ile ilişkisinin bulunmadığı, İsa'yı hiç görmediği, savunduğu öğretilerin kendisi tarafından uydurulduğu ve İsa'nın gerçek öğretisinin aslında farklı olduğu gibi hususlar önemlidir. Ayrıca onun ilâhî hukuk konusunda takındığı tavır da şiddetle eleştirilmektedir.
Bütün bu eleştirilere ve kendisininkinden farklı Îsâ anlayışlarını savunanlara karşı Pavlus, "insanlara ilettiği mesajı herhangi bir kimseden, bir insandan almadığını ve bunun insan uydurması olmadığını, bunu Rab'den (Îsâ Mesih) öğrendiğini" vurgular (Korintoslular'a Birinci Mektup, 11/23; Galatyalılar'a Mektup, 1/11-12); ayrıca "bu mesajı İsa'nın yetkisiyle tebliğ ettiğini" belirtir (Selevkoslular'a Birinci Mektup, 4/2). "Ey akılsız Galatyalılar! Sizi kim büyüledi?" (Galatyalılar'a Mektup 3/1) diye hitap ettiği cemaatini, aralarında faaliyette bulunan bazı kimseler konusunda uyararak şöyle der: "Başkaları sizi kazanmaya gayret ediyorlar; ama iyi niyetli değiller. Kendileri için gayret edesiniz diye sizi bizden ayırmak istiyorlar" (Galatyalılar'a Mektup 4/17).
Korintoslular'a yazdığı mektuplarda ise, Korint'te kendisi hakkında çıkarılan söylentilere, çeşitli yalan, şüphe ve skandallara cevap vermeye çalışır. Meselâ o, Korintoslular'a Birinci Mektup'unda kendisini, aslında elçi olmadığı ve İsa'yı görmediği konusunda sorgulayanlara karşı şöyle savunur: "... Elçi değil miyim? Rabbimiz İsa'yı görmedim mi? ... Başkaları için elçi olmasam bile sizler için elçiyim ya! Sizler Rabb'in yolunda elçiliğimin kanıtısınız. Beni sorguya çekenlere karşı kendimi böyle savunurum." (Korintoslular'a Birinci Mektup, 9/1-3). Ayrıca Pavlus, Korint'teki cemaat arasında ortaya çıkan çeşitli ayrılık ve çekişmelerinden duyduğu
Sayfa 34 - İsam Yayınları
Pavlus..Tarih
Hıristiyanlık açısından Hz. İsa'nın vefatından sonraki dönemde ortaya çıkan en önemli figür Pavlus'tur. Milâdî 1-10 yılları arasında doğduğu düşünülen Pavlus, soyunu İsrâiloğulları'nın Benyamin kabilesine bağlamakta (Romalılar'a Mektup, 11/1; Filipililer'e Mektup, 3/5) ve kendisinin de İbrâhim soyundan gelen bir İsraili Îsâ Mesih'in mesajını temsil noktasında diğer elçilerin hepsinden çok emek verdiğini vurgular (Korintoslular'a Birinci Mektup, 15/8-10).
Mektuplarında sık sık Îsâ Mesih tarafından havâri olarak seçildiğini hatırlatması, hatta bazan "Elçi değil miyim; Rabbimiz İsa'yı görmedim mi?" diyerek çıkışması, onun İsa'yı görmediğinin ve ona inanmamış olduğunun, dolayısıyla ileri sürdüğü öğretilerin İsa'dan kaynaklanmadığının tartışılması ve kendisinin havârilik iddiasının sorgulanması gerçeğinden kaynaklanıyor olması ihtimalleri kuvvetli kılıyor.
Îsâ Mesih tarafından seçilip havâri olarak atandığını sıkça vurgulayan Pavlus, bununla da kalmayarak, havârilere karşı argümanlarında, onları "hukuka göre seçilmişler", kendisini ise "vaade göre seçilmiş olarak tanımlamakta ve vaadin hukuka üstünlüğü sebebiyle diğer havârilerden üstün olduğunu ima etmektedir.
Sayfa 32 - İsam Yayınları
Hz. Îsâ'nın Çarmıha Gerilme HadisesiTarih
Hz. İsa'nın yaşamı oldukça dramatik şekilde sonuçlanmıştır. Pavlusçu anlayış doğrultusunda İncil yazarları, onun siyasal yöneticilerce "yahudilerin kralı" olduğu iddiasında bulunduğu (Markos, 15/2-15) ve yahudi din adamlarınca da sapkınlık ve fitnecilik yaptığı için suçlanıp yargılandıktan sonra çarmıha gerilme cezasına çarptırıldığını anlatırlar. Pavlus ve İncil yazarları, Hz. İsa'nın bu muhakeme sonucunda çarmıha gerilerek öldürüldüğü kanaatini işlerler.
Ancak ilk yüzyıllardan itibaren Hz. Îsâ'nın çarmıhta can verdiği yolundaki yaklaşımların çeşitli kesimlerce tenkit edildiği ve bu konuda farklı düşüncelerin ileri sürüldüğü bilinmektedir.
Meselâ, Doketikler'den bazıları, Hz. İsa'nın çarmıh cezasından mûcizevi bir şekilde kurtulduğunu ve onun yerine Cyreneli Simon ya da Yudas Iskariot'un (Yahuda) çarmıha gerildiğini ileri sürmektedir.
Sayfa 27 - İsam Yayınları
Hz. Îsâ'ya Yönelik Mesih TanımlamasıTarih
Hz. İsa'ya yönelik "mesih" tanımlaması, onun yahudilerin bekledikleri "Mesih kral" olduğu kanaatinden kaynaklanmaktadır. Yahudilerin bekledikleri bu kurtarıcı figür, yalnızca dinî ve ahlâkî anlamda bir canlanmayı değil, aynı zamanda siyasî bağlamda bir değişimi de gerçekleştirecek olan kişidir. Hz. Îsâ, etrafındaki insanlarca böylesi bir mesih olarak görülmüştür.
Nitekim İnciller'de yer alan yargılanma sahnelerinde, yöneticilerce kendisine krallık iddiasında bulunduğu yönünde bir ithamın yapılması da bundan dolayıdır.
Sayfa 26 - İsam Yayınları