"İnsanın özgürlüğü; istediği her şeyi yapabilmesinde değil, istemediği hiçbir şeyi yapmak zorunda olmamasındadır..."
| Jean Jacques Rousseu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Arayan, aradığı nisbette ayrı düştü. Aradığını, varmak istediği yere beraberinde taşıdığından, onun kazancı sadece çektiği zahmet oldu.
İçine bakan dışını, dışına bakan içini görür. Gören de kendisidir görünen de, hem ân içinde..
| 
Adem ve Alem
Adem ve AlemResûl-i Ekrem Cenâb-ı Allah’ın, “Ben sâlih kullarım için hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir beşerin hayal edemeyeceği şeyler hazırladım” buyurduğunu ifade ettikten sonra Secde sûresinin 17. âyetini okumuştur.
(Buhârî, “Tefsîr”, 32/1).
İnsan bilgisiz, bilgi düşüncesiz, düşünce dilsiz tecelli etmez. Dilden düşünceye, düşünceden bilgiye, bilgiden insana gideriz, İnsana ulaşmak için "dil"den yola çıkmak bir mecburiyettir. Dil her şeyi anlatabilmek veya her şeyi anlayabilmek için bize üç kelime veriyor: Ben, Sen, O.
İnsanın her şeyden önce "Ben" demesi imkânsızdır. Çünkü insanın kelimeleri kullanacak kesinliğe ulaşmadan önce, kelimeleri kullanabileceği bir ortamı kavraması gereklidir. Memedeki çocuk, hem kendinin hem annesinin varlığı konusundaki kesinliğe varmadan aralarındaki ilişkiye bağlı olduğunu anlar. Yani ortaya "Ben" çıkmadan önce bir "Sen-Ben" bütünü vardır. "Sen" ve "Ben" birbirinden ayrılırken, önce farkedilen "Sen"dir. Çünkü herhangi bir belirtinin dışa vurulabilmesi için bir algılayan olması gereklidir. Gösterme, insanın yaptığı ilk anlamlı harekettir. Gösterme ancak "Sen'e doğru, "Sen" için yapılabilir. Çocuk ister kendisiyle ilgili bir belirtiyi, ister "Sen" ve "Ben" dışında bir "Şey"i göstersin bunu ancak "Sen"i hesaba katarak yapar. Çünkü insan olarak bir algılayan ol- duğunu anlamadan hiçbir şeyi, kendimizi bile kesinleştiremiyoruz. Önce "Sen-Ben"i biliyorum. Sonra "Sen"den "Ben"i ayırıyorum. "Sen", "Ben"den uzaklaştıktan sonra "O" tanınabiliyor. Demek ki sıralama "Sen", "Ben", "O" biçiminde olursa doğru sıralama olur. "Ben", "Sen"den uzaklaştıkça "Ben", "Sen"i ve "O"yu aynı uzaklıktan görmeye başlar.
Burada kesin bir yol ayırımı vardır. "Ben-Sen-O" ortaya çıktıktan sonra "Ben-O" yönünde giden, "Bilim'e, "Ben-Sen" yönünde giden, "Bilgi'ye ulaşır.
Sayfa 212 - Tiyo Yayınları
