‘ buKet ོ ⠀ོ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀

‘ buKet ོ ⠀ོ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀
Mavi ,kitap ,çay ,kedi,papatya ve Oğuz Atay
“Acıtır yada İyileştirir “
Kenar mahallede, müstakil bir evde büyüdüysen hayata karşı kayıtsız kalamazsın. Yan evde yanan ışığın ne anlama geldiğini bilirsin; o ışığın bazen umut, bazen çaresizlik olduğunu hissedersin. Elektrik faturasını ödeyemeyen komşunun karanlığını da tanırsın, sobası yanmadığı için üşüyen bir evin sessizliğini de… Eşi sorumsuz diye hayatın yükünü tek başına sırtlayan kadının iç çekişini duyarsın, haksızlığa uğrayanın gözündeki o tanıdık bakışı görürsün. Çünkü o hayatın içinden geçerken sadece büyümezsin; hissederek, yük alarak, içinden bir şeyler vererek ilerlersin.Hayat hiçbir zaman kolay olmamıştır sana. Ama sen yine de sertleşmezsin.Gördüğün onca adaletsizliğe rağmen kalbini katılaştırmazsın.Bugün, çocukluğumdan bir parça daha eksildi… Ama içimizdeki iyiliği,o günlerin bize öğrettiği merhameti kimse ondan,bizden alamadı. Çünkü, bazı insanlar acıyı öğrenir ve acıtır… Bazıları ise acıyı öğrenir ve iyileştirir.
Duygu ve Düşünce
Reklam
… sanırım insanlıkta sakardı.
Ona güvenmiyor oluşuma sebeb olan bu hayatı affetmeyeceğim.
Duygu ve Düşünce
Puan vermedi·524 syf.·
2026 1. kitabı
Orhan Pamuk
7.5/10 · 60,3bin okunma
Bazı yıllar insanın yaşına eklenmez, içine kazınır. Ocak ayıyla başladı kayıplar. Bir insan değil sadece,bir dili kaybettim, bir güveni, bir anlaşılma hâlini. Sordum. Çok sordum. Karşıdan cevap gelmedi daha… “…dünyada herkes tek tabancaydı aslında… birinin dilsiz olmasının bir önemi yoktu, neticede kimse birbirinin söylediğini anlamıyordu ki. İnsanlar çatışabilir, sevişebilir, kucaklaşabilir, birbirini hor görebilirdi ama sonunda yalnızca kendisini tanırdı.” Etrafımızı çevreleyen dağların zirveleri gibiydik; vadilerle ayrılıyorduk birbirimizden. Ya göremeyeceğimiz kadar yüksekte, ya uzanamayacağımız kadar alçakta. Sonra sen… “Kuramadığım bir sürü adaletsiz cümleler yığını.” Büyümedim. Kalınlaştım belki. Bu da bir şeydir. Ne dersin? Hâlâ hissediyorum. Merak etme, hâlâ soruyorum. Hâlâ yazıyorum. Ama direnmekten vazgeçtim. Ve belki de ilk defa